“There once was a union maid,
She never was afraid
Of goons and ginks and company finks
And the deputy sheriffs who made the raids….”
Union Maids is het ontroerende verhaal van drie vrouwen die in de dertiger jaren in Chicago actief waren in de vakbonden. De film bestaat uit interviews, archiefmateriaal en foto’s uit die tijd. Sylvia Woods werkte in een wasserij, Stella Mowicki in de veehallen en Katherine Hyndeman in een fabriek. Ze werkten onder dezelfde omstandigheden als honderdduizenden anderen en ze mochten tijdens de depressiejaren nog blij zijn dat ze hun slecht betaalde baantjes behielden. Maar ze werden alle drie vanuit hun verschillende situaties actief betrokken bij de vakbeweging zoals die naar buiten toe optrad, maar ook bij de problemen binnen de vakbeweging zoals de achterstelling van de vrouw en het racisme. Door hun eigen ervaringen werden ze geëmancipeerde vrouwen, lang voordat dit woord in zwang zou raken. Union Maids is een politieke film, hij geeft een facinerend beeld van deze, al te gemakkelijk vergeten jaren.
