In 1916 werd het Engelse oceaanschip Lusitania dat van Liverpool naar New York onderweg was, door de Duitsers getorpedeerd. Ongeveer 1200 mensen kwamen heirbij om het leven. Dit incident was er mede de oorzaak van dat de Amerikanen besloten aan de oorlog tegen Duistalnd deel te nemen. Getroffen door deze brutale daad besloot McCay om over deze gebeurtenis zijn vierde film te maken: [cs]The sinking of the Lusitania[ce]. Het is zijn meest volledige werk. De film heeft een duidelijke propagandistische tendens, het is overigens ook de enige film die over deze tragedie bestaat. Om de 25000 tekeningen die voor deze film nodig waren te maken, gebruikte McCay, om tijd te sparen, voor de eerste keer celluloid.
De ondergang van de boot na de explosie, de wrakstukken en de rook laat hij in genuanceerde grijze kleuren zien. Ook het onheilspellende profiel van de naderende onderzeeboot en de werveling van de golven zijn prachtig uitgebeeld.
