Voor de serie ‘camerafilms’ heeft Borowczyk ditmaal een dagboekachtige film gemaakt, om zichzelf ook eens zonder commercieel belang, maar ook zonder de verplichting een ‘werk’ af te leveren, subjectief met de werkelijkheid om hem heen te confronteren. Voor hem is deze werkelijkheid Parijs. 800 camera-instellingen in ca. 40 minuten zijn het resultaat. “We hadden ons vooraf op geen enkele ideologie gefixeerd, behalve op de waarheid. Maar omdat er in de bioscoop geen sprake is van objectiviteit -ondanks de bezweringen van vele cineasten- is onze film toch…een ideologische film geworden.”
