Bierkampf

Iemand die niets om handen heeft, wil wel eens iets zijn, politieman bijvoorbeeld. Hij wil zich in zijn ambt bevestigd zien en heeft daartoe het volk nodig. Op het Münchner Oktoberfest vindt hij honderdduizenden van hen, die allemaal in de ijzeren greep van Bavaria komen. Daar gaat het van: ‘Kijk uit, politie!’ De agent mengt zich tussen het publiek. Zo onzeker als hij zich voelt, zo zelfverzekerd komt hij op de mensen over. Want wie heeft er geen respect voor een uniform?
Alleen de man van wie hij het uniform heeft gegapt: de echte politieagent die nu tot zijn schande op het oktoberfeest Schweinswürstl moet verkopen. Maar wie zou hem geloven? De zwager van de agent weigert dan ook diens nieuwe aanstelling te erkennen en wil ook liever niet weten dat hij een zuster heeft die op zoek is naar haar zotte echtgenoot. Want hoe gedroeg hij zich thuis? Zonder enig tijdsbesef zat hij daar maar aan de tafel, waarop zij de was aan het strijken was, en deed niets anders dan roken, drinken en er op los praten. Hoe dikwijls had hij er al niet van gedroomd iemand te zijn, en nu had hij een uniform gejat.
Maar in plaats van de orde te handhaven kruipt hij weg in het urinoir, rolt vaten bier aan en gedraagt zich flirterig tegenover de vrouwtjes. Maar uiteindleijk drinkt hij toch weer in zijn eentje. De van zijn uniform beroofde man en zijn collega jagen hem op in de feesttent. Hij wordt al snel in het nauw gedreven en beschimpt. Er lopen mensen achter hem aan, waarbij het niet lang duurt voordat de stemming omslaat en hij hen voorgaat in een vrolijke optocht. Hij wordt in de loop van de avoond dermate bezopen, dat hij vergeet dat hij eigenlijk de schurk in deze affaire is; hij gaat geloven dat hij echt een politieagent is. Dat kan hij zich uiteindelijk niet vergeven; dat hij ooit bij de politie is gegaan! En in zijn vertwijfeling schiet hij zichzelf dood.
Wat nu?
Iemand die probeerde zich wat te amuseren…
Onthutst staat men erbij.
Wat staat ons na het Oktoberfest nog meer te wachten?