Prijsreis

Een aantal kinderen uit alle delen van Hongarije mag bij wijze van beloning voor een goed schoolrapport, op vakantie naar Engeland. Er ontbreekt er nog één. De candidaat moet 13 à 14 jaar oud zijn, er goed uitzien, uit de provincie komen, en uit een arbeiders- of boerenmilieu stammen. Hij moet actief zijn in het verenigingsleven en een muziekinstrument kunen bespelen.
Aanna Forgo, districtssecretaresse van de communistische jeugdbeweging, de zg. Jonge Pioniers, gaat met een aantal medewerkers op talentenjacht. Ze vindt een jongen, Yibi, die gitaar speelt is een dorps beatgroepje. Tibi en zijn ouders worden haastig opgetrommeld om het grote nieuws te vernemen tijdens een soort ceremonie waar de ouders meteen hun handtekening onder een papier moeten zetten. Min of meer overrompeld tekenen ze de verklaring, waarin ze hun toestemming geven voor Tibi’s reis.
Tibi vindt het natuurlijk prachtig, maar zijn moeder blijkt kort daarna toch haar bedenkingen te hebben. De buren, die zich ook met de zaak gaan bemoeien, weten ervoor te zorgen dat ze steeds meer terugschrikt voor het idee dat Tibi een vreemds land zal bezoeken.
Nadat de jongen met jeugdleider Bako naar de stad is geweest om souvenirs te kopen, gaat zijn moeder naar Bako om te vertellen dat ze haar aanvankelijk gegeven toestemming toch maar liever intrekt. Wat natuurlijk niet geaccepteerd wordt. Thuis is de sfeer totaal verziekt, Tibi’s ouders maken ruzie, de cafébezoeken van zijn vader worden frequenter. De dorpsautoriteiten, het schoolhoofd en Bako doen alles om de ouders te overreden, de jongen te laten gaan. Daarbij komen en passant financiële en onderwijsproblemen van het dorp aan de orde. Na een nachtelijke ruzie, door Tibi afgeluisterd, vertellen zijn ouders eendrachtig aan een verbijsterde juffrouw Forgo dat zij hun toestemming weigeren.
Voor Tibi is de droom vorbij. Nu moet er snel iemand anders in zijn plaats komen: een dik meisje met een trekharmonica. Laatste beeld: een stoet van vijfentwintig kinderen trekt in rode windjacks een vliegtuig binnen.
Prijsreis is een half-documentaire speelfilm die veel te zien geeft van de ontwikkelingsproblemen van het soort provincieplaatsjes waarin de film zich afspeelt. Het onderwerp is vooral de confrontatie van het al te grote enthousiasme van een jongere generatie met het wantrouwen van oudere boerenmensen, een enthousiasme dat door gebrek aan tact averechts werkt.
Om niet te zeggen lachwekkend, want Prijsreis is een af en toe erg komische satire.