Het kollectief Atelier Kósa, Sára, Csoóri heeft altijd eigenlijk films willen maken over de liefde. Voor het trio zelf is het dan ook een raadsel waarom ze toch telkens weer de geschiedenis, de maatschappelijke structuren en de grillen van de politiek te lijf gaan. Ze weten ook niet waarom ze met [cs]Voorbij de tijd[ce] met hun zenuwstelsel van 1972 de geschiedenis van de jaren ’20 zijn gaan aftatsen. Misschien omdat achter de nevelen van een schijnbaar solide maatschappij al de latere tragedie zich begint af te tekenen. Misschien omdat zelfgenoegzaamheid en verval, hoop op overleven en de groeiende onmogelijkheid om te leven, de spectaculaire verdediging van de mensenrechten en de feitelijke vernietiging van de mensheid, toen het duidelijkst tegenover elkaar stonden.
