Los punos frente a canon

Een film over de geschiedenis van de arbeidersbeweging in Chili. Hier is een idee in praktijk gebracht: de geschiedenis zoals hij niet is vastgelegd in officiële teksten. Toen we deze taak vier jaar geleden op ons namen, kwam in Chili de Unidad Popular aan de macht. Op het loskomen van initiatieven uit het volk, het uitwerken van eigen vormen van organisatie, volgde het initiatief van het volk om zijn geschiedenis met eigen stem te vertellen. Het was een dramatische noodzakelijkheid, want het volk dorstte naar kennis omtrent de eigen geschiedenis om een basis te hebben voor verdere ontwikkelingen. De noodzaak om met donderende stem te zeggen: Hier zijn we!!
In dit jaar verzamelden twee mensen haastig van het volk de verspreide fragmenten van zijn geschiedenis. Interviews met oude strijders, hun revolutionaire liederen, hun kranten, hun oude foto’s, hun oude pamfletten. Uit bibliotheken kwamen meer foto’s. En uit de archieven van oude fotografen en filmers kwamen de noodzakelijke aanvullingen. Op deze manier leerden we stapje voor stapje de verborgen kant van de geschiedenis ontdekken, beter gezegd, de geschiedenis zonder het verhullende kleed van de bourgeois-ideologie, de geschiedenis van het proletarische gevoel, met angst en haat als historische energiebron, met de passie, het sentiment. De proletarische geschiedenis zonder dromen, zonder valse illusies.
Dit allemaal werd verwerkt tot films en andere audiovisuele werken die in de loop van de jaren op brede schaal werden verspreid, ook door arbeidersgroepen die kopieën maakten, leerden projecteren en ze verder verspreidden in fabrieken, op plaatsen waar veel arbeiders bij elkaar woonden, op vakbondsbijeenkomsten.
Deze film, alhoewel oorspronkelijk bestemd voor het chileense volk, moet gezien de omstandigheden nu worden gezien en begrepen door andere volken, tot het moment waarop de chileense arbeiders zich opnieuw die stem verwerven die hen ontstolen is door degenen die hun vaderland hebben verkocht.
(Grupo Lautaro)