Het verhaal speelt in Numidia, een van de vele provincies die Cesar gehoorzamen, en betreft een groep jonge patriciërs die van wie Claudius en Octavius de leiders zijn. Zij strijden tegen de grote onderdrukkende macht die de praetor uit naam van Cesar uitoefent. Wanneer het bericht binnekomt dat de grote leider dood is, werpt Claudius zich op als nieuwe praetor en wordt hij door de meest fanatieke republikeinen als zodanig uitgeroepen. Maar talrijke moeilijkheden brengen Claudius er al snel toe de macht die hem is toevertrouwd te misbruiken. De jonge patriciër realiseert zich dat de geschiedenis op het punt staat zichzelf te herhalen en pleegt zelfmoord. Tezelfdertijd maakt Octavianus zich op om naar Rome te vertrekken, waar Cesar hem als zijn opvolger aangewezen bleek te hebben.
Interview:
“Het zijn de handleingen die tellen. Het gaat om mensen die handelen terwijl de omstandigheden om hen heen veranderen, het gaat om gedrag in een veranderende situatie. De motor van de beweging wordt gevormd door de ideeën. Zoals de Rode Psalm, die film gaat over het geweten van revolutionairen die arm zijn en van een beter leven dromen. Een film is gebaseerd op een idee, niet op psychologie of de ziel. Als men het idee begrijpt, dan kan men de film pas binnentreden. Als het idee van de film de toeschouwer niet raakt, dan is die film voor hem verloren. Wie de sleutel van de film niet begrijpt, die begrijpt helemaal niets, die ziet dan alleen maar mensen die bewegen, praten, paarden die lopen, doden die vallen.
…
Dit alles wil niet zeggen dat ik filosofische films maak. Daarvoor zijn mijn films niet voldoende uitgewerkt voordat we met de opnamen beginnen. Bijvoorbeeld, de film waar ik nu mee bezig ben, Roma rivuole Cesare die is bijna geïmproviseerd. De scenarioschrijfster schrijft de dialogen pas de avond voordat de opnamen de volgende morgen beginnen.
