Coming Home is een ongebruikelijk film omdat de film zelf bedoeld is om een gezin te helpen door de communicatiemuur te breken die de ouders van de twee volwassen zoons scheidt. Gemaakt zonder voorafgaande repetities, is de film een poging om de conflicten en misverstanden op te helderen die binnen een gezin kunnen ontstaan wanneer twee generaties hun houdingen, manieren van leven en waarde-oordelen proberen te verdedigen. Omdat de verschillen in opvattingen zo helder gedefinieerd zijn, zullen mensen met dezelfde verschillen van mening hun eigen situatie er misschien objectiever door zien.
Vader:
“Weet je wat hij me zei toen hij thuis kwam van de universiteit? Hij zei: De professor van dit semester heeft me uitgelegd hoe je een revolutie moet beginnen. Hoor je dat? Niet hoe je een revolutie moet stoppen! Nee, hoe je een revolutie moet beginnen!”
Moeder:
“Ik begrijp niet waarop jongens niet als ze jullie leeftijd krijgen gewoon af en toe thuis kunen komen om ons weer eens te zien en ons te accepteren zoals we zijn, en daarmee basta…”
Oudste zoon:
“Ik probeer ze niet aan het kruis te slaan…Ik probeer niet mijn manier van leven in deze film als de ware aan te prijzen…ik verwacht veel te ontdekken wat ik niet weet over mezelf en het gezin waar ik uit kom”.
Jongste zoon:
“Ik voel me alsof ik wordt aangevallen. En ik wil niet terugslaan…er zal grote ruzie van komen… en we zullen nooit iets bereiken, nooit verder komen dan we nu zijn.”
