Leek Gaál met [cs]Doop[ce] niet helemaal in vorm, [cs]De Valken[ce] lost triomfantelijk de beloften van [cs]Remous[ce] in. De anecdote is huiveringwekkend. Een jonge man (student? inspecteur? gewoon een van ons, het publiek?) komt naar een kamp waar valken voor de jacht worden getraind. De hoofdtrainer lijkt op het eerste gezicht een openhartige, aardige man, maar konstant citerend uit uit de klassieken van de valkeniers krijgt hij langzamerhand iets sinisters. De jonge man gaat mee op jacht, gefascineerd door het sadisme waarmee een kleine ekster gedood kan worden of een tamme ooievaar koelbloedig verminkt en daarna weer tot leven gewekt. Andere verontrustende ervaringen culmineren in een bizarre confrontatie tussen de jonge man en de uitrverkoren valk. De soberheid doet vaak denken aan Bresson, maar de film heeft meer verwantschap met Bunuel door de manier waarop de eenvoudigste statements in het verhaal verschillende lagen van interpretatie suggereren.
(Sight & Sound, 1970)
