Het Zaad van de Ochtendstond

Er is geen uitweg en ontwikkeling mogelijk zonder de vernietigingvan het kapitalisme en de confrontatie met het imperialisme. De cubaanse revolutie heeft de weg gewezen. Dat is de conclusie van het collectief Taller de Montevideo, na geconstateerd te hebben dat de reformisten nederlaag op nederlag hebben geledenomdat ze hun historische taak niet op een radicale manier hebben kunnen volbrengen. De capitulatie van de reformisten voor het imperialisme en de nationale oligarchieën heeft ertoe geleid dat in de huidige imperialistische periode geweld, marteling en moord tot middelen om te regeren zijn geworden, tot noodzakelijke instrumenten van de staat. Het betoog wordt in de grotendeels documentaire film in drie delen gevoerd. Het eerste deel toont hoe de boliviaanse mijnwerkers, in 1952 nog zo machtig dat ze de invloed van de regerende families nog tegen konden gaan en een schijnmacht konden opbouwen met eigen wapens, een eigen radiostation en vakverenigingen, dertien jaar later bij de volgende confrontatie weg worden geveegd. Eerst worden ze uitgelokt wanneer in mei 1965 plotseling enkele oude leiders van de vakvereniging worden gearresteerd. Er breekt een staking uit waaraan weldra alle 26.000 mijnwerkers uit de bergstreken deelnemen. De toevoer van het strategisch belangrijke tin staat stil. Maar weldra heeft het boliviaanse leger, gesteund door enkele amerikaanse elitekorpsen de stakers geïsoleerd en wanneer deze na twee weken na twee weken in grote voedselnood zijn geraakt wordt een grootscheepse aanval ingezet, waarbij er wel voor gezorgd wordt dat alleen de woonhuizen en niet de mijnen worden vernield. Het tweede deel toont met stukken uit archieffilms, weekbladen en foto’s twee vormen om tegen de onderdrukking en uitbuiting verzet te plegen: door acties tijdens verkiezingen meer binnen de gevestigde orde en door gewapende guerilla. Bij een toespraak door een leidende socialist blijken de luisteraars al snel verveeld door zijn abstracte gepraat. In het derde deel worden verschillende fragmenten van gewapende guerilla’s getoond. Scenes rond de braziliaan Marighela en zijn dood in Venezuela, rond Camill Torres en zijn dood in Columbia, de begrafenis van de eerste student in Uruguay die door kogels van de politie werd gedood en vele andere scenes uit de strijd tegen het imperialisme in de zuidamerikaanse landen.