[cs]Dodeskaden[ce], wat een klanknabootsing voor geluiden op straat is, schildert zonder overgevoeligheid de waardigheid van mensen, hun schoonheid, hun moeilijkheden, de warmte van hun hart.
– [cs]Roodbaard[ce] en in de verte ook [cs]Sanjuro[ce] waren al op werk van Yamamoto gebaseerd, maar zelf hield de schrijver, die twee jaar geleden overleden is, het meest van het boek waar deze film op gebaseerd is. Zijn opzet was diep door te dringen in het leven, het gevoelsleven en de problemen van de laagste sociale klassen. Hij heeft de verschillende episoden in verschillende tijdperken laten spelen, maar ik heb er de voorkeur aan gegeven ze allemaal naar het heden te transporteren. Voor mij zijn de voddenraper en zijn zoon zeer representatief voor het huidige Japan. Enkele figuren, zoals de kreupele, zijn half realistisch, half symbolisch, zoals de jonge Rokuchan die de kunstenaar vertegenwoordigt die alles vanuit zijn verbeelding schept.
– Voor[cs]Dodeskaden[ce] hebben we twee weken gerepeteerd en de opnamen hebben maar 28 dagen geduurd. Het was mijn eerste kleurenfilm. Op het uitgestrekte terrein waarop we gedraaid hebben, heb ik alle decors en accesoires laten schilderen om tot een resultaat te komen dat me bevredigde.
