Interview met de maker:
– We hebben de film gemaakt omdat we vonden dat er in België te weinig gebeurt waardoor de mensen revolteren. Vlees noch vis. Dat wil zeggen, oppervlakkig gezien gebeurt er niets, maar er is natuurlijk wel een en ander aan de hand. En dat hebben we laten zien: wielersport, IJzerbedevaart, oktoberfeesten, het zijn allemaal dingen die ze duidelijk kunnen herkennen.
– Erg tevreden zijn de belgen niet met deze spiegel. Op het festival van de belgische film in Knokke in januari kreeg de film de grote prijs van de pers. Maar dat was de franstalige en de buitenlandse pers; de vlaamse pers kwam steeds weer met nieuwe kandidaten aandragen. Ze vonden de film ‘de bekroning van het amateurisme’. Misschien is het ook wel beter één groot onderwerp te nemen en dat uit te werken. Zoals enigszins is gebeurd met ‘De dood van een sandwich-man’. Maar toch ook: alle kleine dingen tesamen maken de mensen wel degelijk kwaad. Dat is wel gebleken bij de paar keren dat de film is gedraaid. We zullen het nooit weten. Want voor vele vertoningen in bioscopen komt hij niet in aanmerking.
