Nicolas (Max Brebant) woont met zijn moeder op een afgelegen plek. Een eiland waar uitsluitend moeders en hun zoontjes verblijven. Witte huizen zijn gebouwd op een vulkanisch landschap dat wordt omringd door de raadselachtige oceaan. Een zee die op poëtische wijze in beeld wordt gebracht. Deinend zeewier, het zonlicht op het water, onstuimige golven. De fluorescerend rode tinten van de zeester op de bodem lijken een waarschuwing: binnen deze verhaalwereld is niets wat het lijkt.
Zo ondergaan de jongetjes merkwaardige ingrepen in het ziekenhuis, dat centraal staat in de kleine gemeenschap. Terwijl hun moeders, met hun donkere haar en gebleekte wenkbrauwen, onderdeel worden van een schaduwrijk schouwspel. Het leidt tot een contrast tussen de allesverslindende oceaan en de afstandelijkheid in de kliniek. Een tijdloos esoterisch sprookje over wasdom. Met de zee die de rotsen wegslaat als metafoor voor de onomkeerbaarheid van groei en het afscheid van de jeugd.

Filmmaker
Lucile Hadzihalilovic
Productieland(en)
Frankrijk, België, Spanje
Productiejaar
2015
Medium/Formaat
DCP
Lengte
81’
Taal
Frans
Producent
Sylvie Pialat, Benoît Quainon, Julien Naveau, Genevieve Lemal, John Engel, Sebastián Álvarez
Productiebedrijf
Les Films du Worso, Noodles Productions, Scope Pictures, Left Field Ventures, Volcano Int. Prod
Sales
Wild Bunch
Scenario
Alanté Kavaïté
Camera
Manu Dacosse
Editor
Nassim Gordji-Tehrani
Production Design
Laia Colet
Muziek
Jesús Díaz, Zacarías M. de la Riva
Cast
Julie-Marie Parmentier, Max Brebant