Decasia

Decasia is te omschrijven als een ouderwetse ’trip’. De krachtige en originele geluidsband is een zeventig minuten durend symfonisch stuk, geschreven door Michael Gordon, medeoprichter van het New Yorkse avantgardistische muziekensemble Bang On A Can, uitgevoerd door het 55koppige Basel Sinfonietta. De beelden bestaan geheel uit uiterst verweerd archiefmateriaal uit vroegere tijden: reisjournalen, antropologische verslagen, nieuwsbeelden, natuurfenomenen. De ‘harde’ nevenstelling van beeld en geluid resulteert in hypnotiserende wervelwind die experimenteel te noemen is, maar zeer toegankelijk is.Bill Morrison: ‘Decasia neemt twee elementen van film het beeld en het materiaal waarop het geprint is en koppelt dit aan ons eigen dualisme van lichaam en geest. Ik heb voornamelijk beelden gebruikt waarin de mens zijn sterfelijkheid probeert te ondermijnen. Dit is een brede categorie met diverse verschijningsvormen: waaghalzen, religieuze fanaten, atleten en ontdekkingsreizigers. Die beelden laten ons ook zien wanneer we de strijd aangaan met de elementen, de zwaartekracht trotseren of een hoger spiritueel bewustzijn proberen te bereiken: uitingen van wilskracht, die ons tegelijkertijd heroïsch en tragisch maken. Het contrapunt met deze beelden is dat ze, net als onze eigen lichamen, zijn afgedrukt op een fragiel en vergankelijk medium, dat op ontelbare manieren kan vergaan.’