Een land in duisternis. Tien jaar geleden was Birma niet alleen politiek onderdrukt, het was ook een erg arm land. De kunstenaars Wah Nu en haar artistieke partner en echtgenoot Tun Win Aung woonden in een armoedig appartement in het Aung Zeya-woningcomplex, in een buurt zonder stroom, zonder verlichting. Het was een deprimerende omgeving en om letterlijk licht in deze duisternis te brengen begon Wah Nu een lichtproject dat ze in deze video-installatie heeft vastgelegd. Er werden opnamen gemaakt in het appartement vanaf de schemering tot de dageraad, om de leefomstandigheid van de Birmezen te laten zien. Ook werd er buiten in de onverlichte nacht gefilmd. Deze video-installatie, vaak vertoond in een soort tent van doek en bamboe, markeert het begin van de moderne installatiekunst in Birma en is daarmee een belangrijk document. Het werk is realistisch als een documentaire, maar heeft een evidente symbolische betekenis die nu wordt versterkt door het feit dat de dageraad van Birma lijkt aangebroken.
