A costa dos murmurios

Debuterend speelfilmregisseur Margarida Cardoso maakte een vrije verfilming vol onderhuidse spanning naar een roman van Lídia Jorge. The Murmuring Coast speelt aan de kust in een Portugese kolonie in de jaren zestig – het land blijft onbenoemd maar is onmiskenbaar Mozambique. Het gaat over stervende koloniale ambities, over hypocrisie, over de vermoeid geroutineerde houding ten opzichte van de gewelddadige gang van zaken in koloniale tijden. Er spoelen lijken aan op het strand van dit tropisch paradijs, met haar fraaie nostalgische jaren-zestigdecors; het zijn lijken van zwarten waar niemand om maalt… Het is er rottend en treurig en het licht is fel maar gruizig. De jonge bruid Evita (Batarda) arriveert in de tropische kustplaats om met de wiskundestudent Luis, die er zijn militaire dienstplicht vervult, te gaan trouwen. Ze komt er al snel achter dat de koloniale burgeroorlog haar verloofde heeft veranderd in een bazig, bleek aftreksel van zijn commandant Forza Leal. Wanneer de mannen op oorlogspad gaan, wil Luis dat Evita haar hotelkamer niet verlaat, maar toch begint zij de stad te verkennen. Ze ziet de arme kant ervan en maakt kennis met journalisten die haar over de wreedheden van de kant van het leger vertellen. En ze zoekt het gezelschap van de mooie, vernederde echtgenote van Forza Leal, Helena, bijgenaamd ‘Helena van Troje’, die haar meer vertelt over Luis dan ze wil weten. (GT)