Veranderingen en vergankelijkheid van politieke en economische categorieën in het begin van deze eeuw. Een diepe politieke en morele crisis in de Portugese samenleving -een verwarde eerste republiek- de overblijfselen van een verrotte monarchie. Een ontmoeting en een catastrofaal moment: Fernanond Pessoa en Mário de Sá-Carneiro vinden opnieuw de Portugese taal uit, de manier van spreken. Eén keer, het moment waarop de andere Europese ‘ismen’ groeien, doen Pessoa en Sá-Carneiro een felle aanval op de Eirose poëzie. Ze dragen de risico’s van hun avontuur: één door de eenzaamheid weg te wuiven in het spel van zijn heteroniemen (Caeiro, Campos, Reis etc.), die hem in staat stellen zijn bestaan voort te zetten. De ander door zijn lichaam en zijn leven te verscheuren in de verstrooide duizeling van zijn gedichten en romans.
De film is het verhaal van een poëtische ontmoeting: teksten, vriendschap en dood. Tussen Sá-Carneiro’s vrijwillige ballingschap naar Parijs (12 oktober 1912) en zijn vrijwillig gekozen dood op 18 april 1916 (zelfmoord in het ‘Hotel de Nice’). Tussen een documentaire en een melodrama: een poëtische film.
