Sato’Ichi

Films, waarin telkens dezelfde hoofdpersoon terugkomt, komen in het Westen nog maar sporadisch voor. James Bond is een van de weinige overgebleven helden, rondom wiens persoon telkens weer nieuwe plots bedacht worden. Japan kent dergelijke helden nog wel en één van hen is Sato’Ichi, een blinde zwaardvechter die in al meer dan vijfentwintig hoofdfilms het kwaad bestrijdt. Ondanks enkele vreemdsoortige eigenschappen van de hoofdpersoon, is de Sato’Ichi-serie één van de populairste in Japan.
Gekleed in een broek, gewikkeld in een kimono van ruwe grijze stof en lopend op sandalen van stro en soms op verboden houten schoenen, zoekt Sato’Ichi traag zijn weg door de massa’s en het land. Omdat hij blind is, behelpt hij zich met een houten stok. Niettemin hebben meer dan twintig films bewezen dat hij een van de meest dodelijke zwaardvechters is. Sato’ichi vecht letterlijk met zijn oren. Slechts gewapend met een zwaard, stellen zijn combinatie van instinct voor gevaar en ongelooflijk scherp gehoor (op het doek vaak benadrukt door in te zoomen op een oor van Sato’Ichi) hem in staat onverwachte slagen af te wenden of zelfs een vliegende pijl in tweeën te klieven. Op momenten dat hij wat meer met zijn talenten wil pronken kan hij de toeschouwers verbazen door zelf een wedstrijd pijl en boog schieten te winnen of, nog gekker, kan hij een gesprek na de maaltijd onderbreken door een vliegende mot aan een tandenstoker te rijgen.
Sato’Ichi opereert binnen een zeer bijzondere context: het laatste decennium ongeveer van Tokugawa -een tijd waarin masseurs (een normaal beroep voor blinden; ook Sato’Ichi is er één) onderaan de maatschappelijke ladder stonden, met de ‘hinin’ een mikpunt van spot voor boeren, handelaren, kleine misdadigers, om maar te zwijgen van de samourai. Ondanks deze fysieke en sociale handicap slaagt Sato’Ichi erin te overleven; maar zijn humeur is grillig. Op bepaalde momenten weet hij voldoende stoïcisme aan de dag te leggen om getuige te zijn van groot onrecht, zonder iets te doen. Tegenover deze inactiviteit staat een in bijna elke film voorkomende, zeer actieve openingsscène, waarin Sato’Ichi, op een moment dat hij alleen langs de weg of in een hotelkamer zit, plotseling wordt overvallen. Indien mogelijk tracht Sato’Ichi dergelijke confrontaties te vermijden en deemoedig terug te trekken; maar zelden slaagt hij erin meer doden te voorkomen.
Op Film International 8 zullen drie films uit de Sato’Ichi-serie te zien zijn.