In 1976 verzamelen 60 personen van één familie zich in het Pas de Calais-gebied van Frankrijk om daar de heilige communie te vieren van een jongetje. Een liedjesballade in populaire stijl sleept de toeschouwer mee in de herinnering van deze groep mensen, die terugvoert naar de geschiedenis van de laatste 100 jaar, die wordt gereconstrueerd als een legpuzzel van de families Gravet, Ternolain en Dauchy. De Gravets zijn slagers uit Arras, Ternolain is van het boerengeslacht uit de Somme en Dauchy leeft van het mijnwerk in het Pas de Calais.
Zestig karakters tesamen op een bepaald moment: ieder keer is er één held in het verhaal die -bij tussenkomst- een even belangrijke rol speelt als de ander, die op zijn beurt, etc. De redes worden zo -op verschillende niveau’s- afgestoken; er wordt verteld over de psychologische en familiale eigenschappen van individuen en over de typische eigenaardigheden van gebieden als de ‘Somme’ en het “Pas de Calais’; de economische binding door de jaren heen, waar ieder zijn gedragsregels naar bepaalt. Maar centraal staat de ontwikkeling in mentaliteit van de verschillende families. Terwijl deze zich zo ontvouwt, wordt van tijd tot tijd teruggekomen op de bewuste Communie die symboliseert wat er van de familie van toen is geworden, waardoor het mogelijk wordt om over hun verleden en het heden te oordelen.
