Over de afrikaanse Elsa die de inhoud en technieken van oorspronkelijke dansen overbrengt op jonge europeanen. “Eerst”, schrijft Monika Makas, “was vrije tijdsbesteding de reden die europeanen naar Elsa voerde. Gefascineerd door de ondwangmatige originaliteit van de dansbewegingen. Onder begeleiding van de afrikaanse lukt het de groep snel zijn lichamelijk en geestelijke onbeweeglijkheid kwijt te raken. De onbeweeglijkheid die het product van eenzijdige, gerationaliseerde opvoedingsmethoden in een vervreemde en onmenselijkte maatschappij is, en die onbevangenheid over de klassengrenzen reikend solidariteitsgevoel afstompt. Daarbij is de mogelijkheid geworden geestelijke en lichamelijke ontplooiing van de europeaan het eerste positieve resultaat van deze communicatie per dans. In een later stadium wordt als een soort reflex ook het bewustzijn dermate verruimd, dat een breder gevoel van saamhorigheid en een gedifferentieerder begrip voor menselijke levenssituaties ontstaan.”
