{"id":216989,"date":"2026-01-14T11:24:34","date_gmt":"2026-01-14T10:24:34","guid":{"rendered":"https:\/\/iffr.com\/nl\/?p=216989"},"modified":"2026-01-14T11:24:39","modified_gmt":"2026-01-14T10:24:39","slug":"blog-blog-joao-nicolau-openingsfilm-iffr-2026","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/iffr.com\/nl\/blog-blog-joao-nicolau-openingsfilm-iffr-2026","title":{"rendered":"\u201cKunst en film moeten ons confronteren met het onbekende\u201d: Jo\u00e3o Nicolau over de openingsfilm van IFFR 2026"},"content":{"rendered":"\n

Deze editie van IFFR gaat van start met Providence and the Guitar<\/strong>: een negentiende-eeuws verhaal met een flinke dosis wijsheid, romantiek en charme \u2013 de bezoeker stapt na het zien van deze film vol energie het festival in. We spraken met de Portugese filmmaker Jo\u00e3o Nicolau over het plezier en de speelsheid waarmee hij zijn vierde speelfilm maakte: een perfecte opener voor IFFR 2026.<\/p>\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n

De Schotse auteur Robert Louis Stevenson \u2013 bekend van Schateiland <\/em>en Dr. Jekyll en Mr. Hyde<\/em> \u2013 publiceerde Providence and the Guitar <\/em>in 1878 in eerste instantie als deel van zijn New Arabian Nights<\/em>-collectie. Nicolau en zijn coauteur (en zus) Mariana Ricardo stuitten op het verhaal terwijl ze research deden voor een eerdere film, en waren gecharmeerd van de hoofdpersoon L\u00e9on Berthelini, van wie ze vonden dat hij zijn eigen film verdiende.<\/p>\n\n\n\n

Nicolau: \u201cHij was zo compleet<\/em>, op elke menselijke manier. Hij is praatgraag; hij gebruikt drie zinnen om alleen \u2018dankjewel\u2019 te zeggen. Dat is het soort speelsheid waar ik erg van houd.\u201d<\/p>\n\n\n\n

De sympathieke Berthelini en zijn vrouw Elvira staan centraal in dit (voornamelijk) historische verhaal: artiesten die dol op elkaar zijn en van dorp naar dorp reizen om het publiek te vermaken met hun acteer- en zangkunsten. Het koppel, op charismatische wijze vertolkt door Pedro In\u00eas en Clara Riedenstein, doet een enthousiaste poging om in een plaatselijk caf\u00e9 op te treden, maar haalt zich daarmee de toorn van een kleinburgerlijke ambtenaar, concurrerende performers en \u2013 een leuke knipoog naar Portugese folklore \u2013 brutale, roodogige demonen op de hals.<\/p>\n\n\n\n

Nicolau kiest voor een muziekmetafoor om de sfeer van de film te beschrijven. \u201cIk probeerde de film een beetje te laten klinken als een divertimento<\/em> in klassieke muziek \u2013 een licht ensemblestuk \u2013 om een toverachtig effect te bereiken.\u201d De warme tinten, historische kostuums, het verliefde stel en de liedjes die ze zingen roepen diezelfde magische sfeer op.<\/p>\n\n\n\n

\n

 \u201cNet als de Berthelini\u2019s doen we in Portugal alles zelf: het podium opbouwen, de posters ophangen, het publiek bereiken.”<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

De Portugese zanger Salvador Sobral maakt zijn acteerdebuut in Providence and the Guitar<\/strong>. Nicolau: \u201cWe kenden elkaar al, we waren al vrienden. Hij vertelde me dat hij graag in een film wilde spelen, hij zag het als een uitdaging.\u201d Ironisch is wel dat hij de rustige, terughoudende econoom Stubbs speelt. \u201cSalvador is precies het tegenovergestelde: hij is juist altijd in beweging.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Sobrals personage brengt het morele vraagstuk van de film op tafel. Stubbs wordt verscheurd tussen zijn economiestudie (en een daaropvolgende financi\u00eble carri\u00e8re) en zijn creatieve ambities: dit wordt het perspectief van waaruit de film een tijdloos pleidooi blijkt voor het belang van kunst. In een paar sc\u00e8nes wordt de toeschouwer meegenomen naar het heden \u2013 \u201deen flashback naar de toekomst\u201d \u2013 en klinken de echo\u2019s van hun artistieke strijd ook vandaag nog door.<\/p>\n\n\n\n

Over het maakproces van zijn films zegt Nicolau: \u201cNet als de Berthelini\u2019s doen we in Portugal alles zelf: het podium opbouwen, de posters ophangen, het publiek bereiken. Maar dat is precies wat ik zo leuk vind bij het maken van films. Ik hou ervan om de film in real time<\/em> te ontdekken, terwijl we \u2018m aan het maken zijn. Dit proces zat vol plezier \u2013 en ik zou het niet anders willen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Zal de moraal van dit openingsverhaal zijn weerklank vinden tijdens IFFR 2026? Nicolau: \u201cHet is belangrijk om de diversiteit van film te behouden. Kunst en film moeten ons confronteren met het onbekende. Dat zou mijn wens zijn \u2013 dat het publiek die confrontatie omarmt, ook als dat betekent dat je je comfort zone<\/em> even moet verlaten.\u201d<\/p>\n\n\n\n

– door Fraser White<\/em><\/p>\n\n\n\n\t

\n\t\t\t\t\t

Een lijst met artikelen<\/h2>\n\t\t\n\t\t
\n\n\t\t\t\n\t\t\t