Omer Fast

Omer FAST (1972, Israel) graduated in Fine Arts in 2000. He has participated in more than 120 exhibitions at locations all over the world, including the Guggenheim and Whitney Museum in New York, the Centre Pompidou in Paris, the Hamburger Bahnhof in Berlin and the Venice Biennale. Fast has been based in Berlin since 2001.

Filmography

(selection) Tank Translated (2002, instal), CNN Concatenated (2002, short), Spielberg’s List (2003, instal), Godville (2005, short), The Casting (2007, short), Nostalgia (2009, short), Talk Show (2009), 5000 Feet Is the Best (2011, short), Continuity (2012, short), Everything That Rises Must Converge (2014), Remainder (2015), Continuity (2016), Spring (2016, short), August (2017, short)

Omer Fast op IFFR

A Tank Translated

A Tank Translated

Te Zien in Witte de With. Wat is een tank? Omer Fasts videoinstallatie A Tank Translated geeft geen definitief antwoord. Op het eerste gezicht lijkt de veranderende tekst in de ondertiteling het gevolg van vermoeide ogen. Na iets langer te hebben gekeken, vermoedt men dat een aarzelende vertaler aan het werk is geweest. Men hoopt een onschuldig verhaal te horen in het relaas van vier jonge mannen; Israeli's die drie jaren van hun militaire dienst in een tank doorbrachten, zowel om te trainen als om te vechten. In de handen van Omer Fast begint het documentaire filmgenre te haperen. Terwijl de commandant, artillerist, lader en bestuurder spreken, wordt de kunstenaar een zichtbare, zo niet irritante, aanwezigheid die hun getuigenissen verdraait in banale verhalen van mannelijke stoerheid en in observaties die elkaar tegenspreken in opeenvolgende stadia van vertalen. Een onderdeel vormend van het Israelisch-Palestijns conflict, een strijd waar niet alleen tanks maar ook televisieploegen wapens zijn, legt het werk van Omer Fast de nadruk op manieren van vertalen en verplaatsen die nooit worden onderzocht: van Hebreeuws naar Arabisch, van de bezette gebieden naar televisietoestellen over de hele wereld, van binnenin de tank naar frontaal voor de camera, van de politiek naar de kunstwereld. (Jennifer Allen) Omer Fast (Jeruzalem, 1972) gebruikt zijn films om de mogelijkheden van het cinematografisch medium te onderzoeken. De grenzen van het documentaire filmgenre beginnen te vervagen wanneer Omer Fast de collectieve voorstellingswereld en het individuele onbewuste op een zelfde niveau verbindt en manipuleert.

Omer Fast
  • VS

IFFR 2003