Manon de Boer

Manon de BOER (1966, India) lives and works in Brussels. She studied at the Willem de Kooning Academy in Rotterdam and the Rijksakademie in Amsterdam. She makes films, videos and installations. She is also part of the production and distribution platform Auguste Orts. In 2014, she made the short film sequenza with composer and violinist George van Dam.

Filmography

(all short) Robert, June 1996 (1996), Laurien, March 1996 (1996), The Monologues (1997), Shift of Attention (1999), Recalling Names and Places (1999), Robert, October 2001 (2001), Laurien, September 2001 (2001), Sylvia, March 1, 2001, Hollywood Hills (2001), Sylvia Kristel - Paris (2003), Resonating Surfaces (2005), Presto, Perfect Sound (2006), Villes saisies/Captured Cities (2007), Two Times 4'33" (2008), Dissonant (2010), Think About Wood, Think About Metal (2011, doc), one, two, many (2012), sequenza (2014, co-dir)

Manon de Boer op IFFR

Strange and beautiful, unknown, complicated slide projection

Strange and beautiful, unknown, complicated slide projection

Deze diaprojectie op een leeg boek (van ongeveer een kwartier) maakte Manon de Boer in samenwerking met Annemiek de Haan, Chloë Martin, Maureen Mooren en Daniël van der Velden. Het werk kende een vervolg in de publicatie Oscillations. Het thema draait in grote lijnen om 'de herinnering' en 'het vergeten', waardoor het medium van een diaprojectie met zijn circulaire tijdsverloop een mooie vorm is.

Manon de Boer
  • 15'

  • België

IFFR 2002

Sylvia Kristel - Paris

Sylvia Kristel - Paris

Wanneer wordt een opname een portret? Als we er iets unieks in zien? Or als we er iets in herkennen? Tien jaar geleden begon Manon de Boer uiterst sobere opnamen te maken van lezende gezichten. Sindsdien is ze doorgegaan met haar onderzoek naar de impact van een gezicht dat wordt geregistreerd met een camera. Of ze maakt portretten door het gezicht opzettelijk buiten beeld te laten, door een persoon met tekst te beschrijven. In haar laatste film combineert ze beide benaderingen. Sylvia Kristel - Paris is een portret van de Nederlandse actrice die in de jaren '70 speelde in de erotische serie Emmanuelle. Na enkele minuten blanco film verschijnt de actrice in beeld, rokend. Zodra ze begint te vertellen over de begindagen van haar carrière in Parijs, glijden recente 8mm-beelden van die stad voorbij. De beelden contrasteren scherp met haar persoonlijke verslag. Aan het eind zien we de actrice opnieuw, weer een sigaret rokend, waarna ze weer precies hetzelfde verhaal vertelt, opnieuw met beelden van hedendaags Parijs. Door de twee interviews naast elkaar te zetten, die met een tussenperiode van enkele maanden zijn opgenomen, verbeeldt Manon de Boer de relatie tussen individuele herinneringen aan een tijdvak (de jaren '70) en een locatie (Parijs). Op verzoek van Manon de Boer wordt de vertoning aangevuld met enkele fragmenten uit een documentaire over filmmaker Barbara Loden en haar enige film Wanda (1970).

Manon de Boer
  • 40'

  • Nederland

IFFR 2005

Presto, Perfect Sound

Presto, Perfect Sound

Tijdens het International Film Festival Rotterdam presenteert Witte de With twee films van Manon de Boer (geb. 1966, woont en werkt in Brussel): Sylvia Kristel - Paris (2003) en Presto, Perfect Sound (2006) in de ‘institutionele zone’ van de door Liam Gillick ontworpen architectonische metastructuur.In haar werk analyseert De Boer de mogelijkheden van film in de beeldende kunst. Haar werk werd vertoond op de 52ste Biënnale van Venetië in 2007 en zal in 2008 gepresenteerd worden tijdens de Biënnale van Berlijn. In 2006 won zij de Prix Marseille Espérance van het Festival International du Documentaire in Marseille en de prijs voor beste experimentele film tijdens het Curtas Vila do Condo Film Festival in Portugal.De Boer stelt in haar werk de conventies van het documentaire genre ter discussie. Zij voelt zich aangetrokken tot individuen met een opmerkelijke persoonlijke geschiedenis (vaak acteurs, musici en intellectuelen). Haar intieme portretten stellen hun eigen waarheidsgetrouwheid ter discussie en tonen aan dat het onmogelijk is iemands leven na te vertellen als een samenhangende biografie. Door gedurende een langere periode met dezelfde personen samen te werken onderzoekt De Boer de discrepanties tussen de beleving van tijd en de manier waarop tijd wordt vastgelegd.

Manon de Boer
  • 6'

  • België

IFFR 2008

Sylvia Kristel - Paris

Sylvia Kristel - Paris

Wanneer wordt een opname een portret? Als we er iets unieks in zien? Or als we er iets in herkennen? Tien jaar geleden begon Manon de Boer uiterst sobere opnamen te maken van lezende gezichten. Sindsdien is ze doorgegaan met haar onderzoek naar de impact van een gezicht dat wordt geregistreerd met een camera. Of ze maakt portretten door het gezicht opzettelijk buiten beeld te laten, door een persoon met tekst te beschrijven. In haar laatste film combineert ze beide benaderingen. Sylvia Kristel - Paris is een portret van de Nederlandse actrice die in de jaren '70 speelde in de erotische serie Emmanuelle. Na enkele minuten blanco film verschijnt de actrice in beeld, rokend. Zodra ze begint te vertellen over de begindagen van haar carrière in Parijs, glijden recente 8mm-beelden van die stad voorbij. De beelden contrasteren scherp met haar persoonlijke verslag. Aan het eind zien we de actrice opnieuw, weer een sigaret rokend, waarna ze weer precies hetzelfde verhaal vertelt, opnieuw met beelden van hedendaags Parijs. Door de twee interviews naast elkaar te zetten, die met een tussenperiode van enkele maanden zijn opgenomen, verbeeldt Manon de Boer de relatie tussen individuele herinneringen aan een tijdvak (de jaren '70) en een locatie (Parijs). Op verzoek van Manon de Boer wordt de vertoning aangevuld met enkele fragmenten uit een documentaire over filmmaker Barbara Loden en haar enige film Wanda (1970).

Manon de Boer
  • 40'

  • Nederland

IFFR 2008