Jan Wouter van Reijen

Jan Wouter VAN REIJEN (1943, Amsterdam) graduated from the Dutch Film Academy. He works as a sound designer, cinematographer and editor. In the remaining time, he directs short films, largely documentary.

Filmography

Pauze (1966), Een dag uit het leven van Marjolein (1968), Dag vader dag moeder (1969), Lieve Lucette (1970), Brides of Hoppel (1970), Ruudt Wackers, portret van een schilder (1973), God in Frankrijk (1976), En de mens schiep God naar zijn evenbeeld (1979), de taal van Co Westerik (1980), Wat ik niet zeggen kan (1981), De laatste signatuur van Hubertus van Hille (1981), César Domela en De Stijl (1982), De Haagse School (1983), Cadans (1986), Sponaneous combustion of granulated chickenshit (1990), Ik wil het niet zien, maar het moet (2002), Monddood (2006)

Jan Wouter van Reijen op IFFR

De gevoelige plaat

De gevoelige plaat

De gevoelige plaat speelt zich af in de jaren 1913-1970. Beeld: 1250 portretten, gekozen uit het archief van de Amsterdamse fotografen J. Merkelbach en Mies Merkelbach. In de juiste chronologie krijgt elk jaar één minuut filmtijd. Elke foto is ongeveer twee seconden te zien. Zo worden 57 jaren binnen 57 minuten geperst. Er is een algemene actualiteit invulbaar: Eerste Wereldoorlog, Tweede Wereldoorlog, Joden, Duitsers, Canadezen. En een persoonlijke actualiteit: wat betekent 1920, 1927, 1936 of 1958 voor de geportretteerden, voor mij, voor familie, geliefden, bekenden. Het geluid ontbreekt; elk tijdstip, elk jaar is even belangrijk. En toch vertelt De gevoelige plaat een geschiedenis: die van de (anonieme) gegoede burgerij.

Kees Hin
  • 60'

  • Nederland

IFFR 1977

Roodkapje verteld door honderdzestig Nederlanders

Roodkapje verteld door honderdzestig Nederlanders

Bewoners van eenzelfde straat in Haarlem vertellen samen het sprookje uit de titel, in ieder vijftien woorden.Tekst iffr 1977:Deze film, die eind 1976 gereed kwam, sluit aan bij The Mutt uit 1967. In die laatse film was alleen de letterlijke tekst van een getypt draaiboek te zien. Het verhaal en geluid kon je lezen op het doek. In Roodkapje... is op een vergelijkbare manier met taal en beeld gewerkt. 160 mensen uit de Haarlemse straat, waar Kees Hin in zijn jeugd woonde, vertellen, gezeten in een comfortabele stoel, steeds 15 woorden van het door Schippers herschreven verhaal. Eén voor één. Soms moet iemand midden in een zin beginnen en midden in een zin eindigen. Het is alsof je de taal van iemand afpakt. Kinderen, mannen, vrouwen en bejaarden, iedereen vertelt een stukje 'Roodkapje', maar wat onwennig, omdat hij of zij niet precies weet waar de tekst in het verhaal hóórt. Kees Hin: "Ik probeer een verhaal op een andere manier te vertellen. Er worden te veel zekerheden verkondigd. Het ontdekken van nieuwe problemen en mogelijkheden en die in een sterke, extreme vorm gieten. Dat is het doel."

Kees Hin
  • 18'

  • Nederland

IFFR 1977

Roodkapje verteld door honderdzestig Nederlanders

Roodkapje verteld door honderdzestig Nederlanders

Bewoners van eenzelfde straat in Haarlem vertellen samen het sprookje uit de titel, in ieder vijftien woorden.Tekst iffr 1977:Deze film, die eind 1976 gereed kwam, sluit aan bij The Mutt uit 1967. In die laatse film was alleen de letterlijke tekst van een getypt draaiboek te zien. Het verhaal en geluid kon je lezen op het doek. In Roodkapje... is op een vergelijkbare manier met taal en beeld gewerkt. 160 mensen uit de Haarlemse straat, waar Kees Hin in zijn jeugd woonde, vertellen, gezeten in een comfortabele stoel, steeds 15 woorden van het door Schippers herschreven verhaal. Eén voor één. Soms moet iemand midden in een zin beginnen en midden in een zin eindigen. Het is alsof je de taal van iemand afpakt. Kinderen, mannen, vrouwen en bejaarden, iedereen vertelt een stukje 'Roodkapje', maar wat onwennig, omdat hij of zij niet precies weet waar de tekst in het verhaal hóórt. Kees Hin: "Ik probeer een verhaal op een andere manier te vertellen. Er worden te veel zekerheden verkondigd. Het ontdekken van nieuwe problemen en mogelijkheden en die in een sterke, extreme vorm gieten. Dat is het doel."

Kees Hin
  • 18'

  • Nederland

IFFR 2004