IFFR Publieksprijs

Tijdens het festival geven festivalbezoekers via stemkaarten aan welke film hen het meeste aanspreekt. De eindscore bepaalt welke regisseur de IFFR Publieksprijs in ontvangst mag nemen.

Door middel van de welbekende scheurkaarten kunnen bezoekers van IFFR bepalen wat de publieksfavoriet van het festival wordt. De film met de meeste stemmen wint de IFFR Publieksprijs. In 2017 werd die op vrijdag 3 februari overhandigd aan de winnaar: Moonlight van Barry Jenkins. De prijs bestaat uit een waardecheque van € 10.000. 

Hoe werkt het?

Het is een van die dingen die bijdragen aan het ultieme festivalgevoel: de publieksprijsenquête. Je gaat naar de film en na afloop mag je deze door middel van een scheurkaart beoordelen: zeer slecht, zeer goed, of iets daar tussenin? Het luistert nauw, het is jouw keuze en over smaak valt niet te twisten, dus heb je altijd gelijk. Niet bij alle voorstellingen worden stemkaarten uitgedeeld. Juist omdat het zoveel impact heeft en het moeilijk is om appels met peren te vergelijken, worden er zoveel mogelijk gemeenschappelijke delers ingebouwd. Zoals: er wordt alleen gescheurd bij feature films (films langer dan 60 minuten), er wordt niet gescheurd bij de eerste voorstelling van een Nederlandse première of film waarvan een grote delegatie aanwezig is. De scores van tantes, ooms, ouders, neven en nichten zijn natuurlijk niet te vergelijken met die van de objectieve bezoeker. De film moet nieuw zijn, dus recentelijk geproduceerd, en er moeten meer dan 35 respondenten zijn voordat een film in de lijst wordt opgenomen. Films die niet aan deze criteria voldoen zijn niet minder belangrijk. Sterker nog, ze hebben iets speciaals, ze kunnen alleen niet mee met de grote stroom. Dat maakt IFFR ook zo leuk. Er zijn films in allerlei soorten en maten én een publiek met een mening. En vergeet niet: beoordelen mag altijd, misschien niet via de scheurkaart, maar wel in de kroeg, op Facebook of Twitter.

Winnaars vorige edities

2017
Moonlight door Barry Jenkins

2016
Land of Mine door Martin Zandvliet

2015
The Dark Horse door James Napier Robertson

2014
Nebraska door Alexander Payne

2013
Matterhorn van Diederik Ebbinge

2012
Monsieur Lazhar van Philippe Falardeau

2011
Incendies van Denis Villeneuve

2010
Yo, también van Álvaro Pastor & Antonio Naharro

2009
Slumdog Millionaire van Danny Boyle 

2008
Persepolis van Marjane Satrapi

2007
Das Leben der Anderen van Florian Henckel von Donnersmarck

2006
Eden van Michael Hofmann, (Germany/Switzerland)

2005
Turtles Can Fly van Bahman Ghobadi (Irak/Iran)

2004
La meglio gioventù van Marco Tullio Giordana (Italië)

2003
Whale Rider van Niki Caro (Nieuw-Zeeland)

2002
No Man's Land van Danis Tanovic (Bosnië/Frankrijk/België)

2001
Promises van Carlos Bolado, B.Z. Goldberg en Justine Shapiro (USA)

2000
Shower van Zhang Yang (China)

1999
Festen van Thomas Vinterberg (Denemarken)

1998
De Poolse Bruid (The Polish Bride) van Karim Traïdia (Nederland)

1997
Shine van Scott Hicks (Australië)

1996
Angel Baby van Michael Rymer (Australië)

1995
Once We Were Warriors van Lee Tamahori (Nieuw Zeeland)

1994
Ein ganz gewohnliches Leben van Imre Gyöngyössy en Barna Kabay (Hongarije)