IFFR KINO #12: Gummo

Woensdag 3 januari, de laatste IFFR KINO voordat IFFR 2018 eind januari losbarst, draaien we Harmony Korine’s schokkende en ijzersterke debuut Gummo (1997). Met zijn portret van white trash Amerika schetst hij een excentriek en ruw beeld van een verloren generatie.

Gummo speelt zich af in Xenio, een klein en dodelijk saai stadje in Ohio dat een aantal jaren geleden bijna door een tornado werd verwoest. De film volgt een aantal randfiguren, onder wie Solomon, een magere veertienjarige jongen met een even verwarde als gewelddadige moeder. Solomons beste vriend, de negentienjarige Tummler, woont bij een alcoholistische vader die zijn gezag al lang verloren heeft en nooit over de dood van Tummlers moeder heen is gekomen.

De twee vrienden slijten hun dagen met lijmsnuiven, voor geld zwerfkatten afmaken en kattekwaad en ergere streken uithalen. Elk moreel besef is hen vreemd. Deze rare, in zichzelf gekeerde wereld wordt verder nog bevolkt door de twee witharige zusjes Dot en Helen en een armoedige roddeljournalist die hun avances maakt, een man die zijn achterlijke dochter voor hoer laat spelen en Bunny Boy, een halfnaakte skateboarder die een hoed met grote roze konijnenoren draagt en overal onbegrip en geweld tegenkomt.

Gummo bestaat in feite uit een opeenvolging van korte 'momenten' en kent zijn eigen stilistische en narratieve wetmatigheden. Het camerawerk van Jean Yves Escoffier (o.a. Les amants du Pont Neuf) vangt de personages in een fel, verzadigd licht en in schilderachtige composities, doorsneden met Polaroid, video- en Super 8 beelden.

Korine schreef op zijn 19de het scenario voor Larry Clarks Kids (1995), en was pas 23 toen hij debuteerde met Gummo. Hij vestigde daarmee meteen zijn naam als tegendraads en onaangepast talent, wat hij verstevigde me latere films als julien donkey-boy (1999), Trash Humpers (2009), en Spring Breakers (2012), die allen op IFFR waren te zien.

Lees meer

Het volledige programma van IFFR KINO