Interviews

Tiger Talk #8 - Baek Seungbin

Creatieve processen zijn lastig en brengen makers niet zelden op de rand van een depressie. Dat overkwam ook Baek Seungbin (1977): “Ik was altijd een heel gelukkig mens, maar nadat een aantal van mijn filmprojecten niet goed uitpakte, ontstond het idee om een film te maken die mijn wegebbende optimisme moest redden.”

Het wegebbende optimisme bij de Zuid-Koreaan Baek Seungbin is in I Have a Date with Spring vrij letterlijk. In de film confronteert hij ons met een filmmaker die probeert een film te maken over het einde van de wereld. “Ik wilde laten zien dat het altijd interessant is om artiesten te observeren die lijden onder het scheppen.”

Maar de film is niet alleen een epos over een filmmaker in crisis. Nadat een vrouw hem vraagt waarover hij schrijft, komen we terecht in een trilogie waarin drie personen vreemde mensen tegenkomen op de dag voor hun verjaardag. Op de dag zelf vergaat de wereld, zo weten deze personages.

  • Still: I Have A Date With Spring

  • Still: I Have A Date With Spring

Sceptisch
“Ik begon met nadenken over de apocalyps toen ik volwassen werd en mijn optimisme begon te verliezen. Ik zie mezelf nu als een pessimistisch en sceptisch persoon. Maar deze film gaat ervan uit dat positivisme nodig is om verder te komen in het leven. Toen we I Have a Date with Spring maakten, zat een zin van Virginia Woolf steeds in mijn hoofd: ‘The future is dark, which is the best thing the future can be, I think.’ (De toekomst is zwart, het beste dat de toekomst kan zijn, denk ik).”

Baek Seungbin zat op de lerarenopleiding om net als zijn vader leraar te worden, toen zijn moeder overleed. Baek besloot dat hij toch niet in de voetsporen van zijn vader wilde treden. Hij ging doen wat hij werkelijk wilde: studeren aan de filmacademie. Sindsdien schrijft Baek scripts en romans en maakt hij films.

Humor en tragiek
“Als kind las ik veel. Victoriaanse literatuur en Zuid-Amerikaanse gothic literatuur waren mijn lievelingsgenres”, vertelt Baek. “Ik vond er troost in en werd helemaal gegrepen door de vreemde en gestoorde karakters in die boeken.”

Baeks eerste korte film heette The French Lieutenant’s Woman (2008), naar een roman van John Fowles. Voor zijn eerste lange film Members of the Funeral (2009) liet hij zich inspireren door Carson McCullers’ The Member of the Wedding.

“Beide films vertellen tragische verhalen en hebben complexe karakters die in bizarre situaties zijn gezet, maar ze zijn grappig bedoeld. De combinatie van tragiek en humor is in de huidige wereld de beste manier om een verhaal te vertellen. Ook I Have a Date with Spring kun je als comedy zien, maar dan wel een met een grotere ambitie dan mijn eerdere films.”

“Ik geloof dat er twee soorten makers zijn: de eerste vindt materiaal in zichzelf, de tweede buiten zichzelf. Ik ben meer van het eerste type. Ik begin bij mijn eigen ervaringen om daarna verbinding te zoeken met de complexe buitenwereld. Het liefste vertel ik dit soort verhalen in lowbudgetfilms. Soms maak ik ook films over romans die ik heb gelezen.”

Ik begin bij mijn eigen ervaring en zoek daarna verbinding met de complexe buitenwereld.” – Baek Seungbin

Koreaanse filmheld
Een voorbeeld uit eigen land is Park Chan Wook. “Zijn films zijn op een vreemde manier grappig. Ik waardeer hem voornamelijk om zijn elegantie. Die zie je verder niet bij mannelijke Koreaanse filmmakers. Dat maakt hem origineel”, legt Baek uit.

“Park heeft ook ooit in een jury gezeten van een filmfestival waar ik een prijs kreeg voor beste korte film van een student. Ik weet niet zeker of hij als jurylid mijn film goed vond, maar wat hij tegen mij zei heeft veel invloed gehad: “Jouw donkere kant mag nog veel donkerder op een veel complexere manier.”

Hoop op verlichting
Na de drie bizarre verhalen in I Have a Date with Spring keert de film terug bij de filmmaker in zijn knoop. Achter zijn laptop zit hij een eindeloos verhaal te typen over de apocalyps. Na Baeks verhalen over zijn eigen dreigende pessimisme is het bijna onmogelijk om hem niet te zien in de man in de film.

“Het einde der tijden waarover wordt gesproken in I Have a Date with Spring is echt een wereldwijde catastrofe. In die context zijn de mysterieuze karakters in de film een soort aliens die weten dat de wereld de volgende dag zal vergaan. Wat ik het publiek wil meegeven, is dat de hoofdpersonen van deze film neerslachtige mensen zijn. Ik stel de vraag: dromen deze mensen van een apocalyps als uitweg uit hun situatie?”

Het antwoord is waarschijnlijk nee, want volgens Baek zoekt zelfs de meest depressieve persoon naar verlichting in het leven. “We houden liever een beetje hoop op een verklaring voor alles voordat de wereld vergaat, dan dat we meegaan in een leeg optimisme. Dat is een levensinstelling die je moet hebben. Ik ook.”

Photo in header: Interview: Sophie van Leeuwen & Pieter-Bas van Wiechen