Tips

Sacha Polak tipt IFFR

07 juni 2021

Sacha Polak

Waar kijken festivalkenners, smaakmakers en creatieven het meest naar uit tijdens IFFR 2021? Welke films staan bij hun op de agenda? We vroegen filmmaker Sacha Polak naar haar persoonlijke hoogtepunten uit het programma.

Wie er twee jaar geleden bij was op IFFR herinnert zich ongetwijfeld Dirty God, de openingsfilm en het Engelstalige debuut van Sacha Polak. Dat was het begin van een triomftocht: Dirty God werd als eerste Nederlandse film ooit geselecteerd voor de hoofdcompetitie van Sundance en sleepte drie Gouden Kalveren in de wacht. Daarvoor maakte Polak twee speelfilms en, in 2014, de persoonlijke documentaire Nieuwe Tieten. De rode draad door al die films: de kracht van de vrouw, in welke vorm dan ook.

Dit jaar zit Polak in het publiek op IFFR. Welke films zijn volgens haar een absolute must-watch tijdens deze juni-editie?

A man and a camera, Guido Hendrikx 
Raadselachtige roadmovie langs Nederlandse voordeuren onderzoekt het alledaagse en stelt de verdraagzaamheid op de proef.

“Ik vond dit zo’n spannende film! Ik zat op het puntje van mijn stoel te wachten tot hij een klap voor zijn bek zou krijgen. Ik vond het fascinerend hoe verschillende mensen op een man met een camera reageren die niets zegt. Zou je bang, agressief of vriendelijk zijn? Ik vond sommige personages in de film echt ontwapenend.”

The Blue Danube, Ikeda Akira
Waarom de Japanse soldaten het dorp aan de overkant van een rivier bestoken, weten ze eigenlijk niet. Bevel is bevel.

“Een droogkomische absurdistische film over een oorlog waarvan niemand meer weet waarom die ooit begonnen is. De kaders zijn met zorg en humor gekozen. Een Japanse Roy Andersson.”

Como el cielo después de llover, Mercedes Gaviria 
Documentaire over de gespannen relatie tussen een beroemde filmmaker en zijn dochter, een beginnend regisseur.

“Deze film raakte me persoonlijk en zat vol herkenning omdat het gaat over de dochter van een Colombiaanse filmmaker Victor Gaviria. Ik herken dit omdat ik zelf ook opgroeide in een gezin van filmmakers. Samen met haar vader werkte Mercedes aan zijn nieuwste film La mujer del animal. Haar eigen film Como el cielo después de llover is een persoonlijk essay over hoe het is om filmmaker te worden in de schaduw van je vader, met dagboekfragmenten van haar moeder vermengd met voice-overs en homevideo’s uit het verleden.”

Nudo Mixteco, Ángeles Cruz 
Drie Mexicaanse arbeidsmigranten reizen naar hun geboorteplaats, waar een confrontatie met familie hen tot een keuze dwingt.

“Mijn vriend zei bij het begin dat hij zeker wist dat deze film door een vrouw gemaakt was. Ik vroeg of dit erg was. Hij zei dat het geen film voor hem was, omdat het ging over vrouwen met vrouwenproblematiek. De film is inderdaad door een inheemse Mexicaanse vrouwelijke regisseur gemaakt en volgt niet alleen maar vrouwen, maar drie door elkaar verweven levens van mensen. Maria komt naar het dorp om haar moeder te begraven, terwijl haar vader haar afwijst vanwege haar lesbische relatie. Tona komt haar dochter redden en Esteban wil zijn vrouw terug nadat hij jaren in de Verenigde Staten heeft gewerkt. Filmmaker Ángeles Cruz werkte met een mix van acteurs en mensen uit het dorp wat het geheel een authentieke sfeer geeft.”

BERG, Joke Olthaar 
Het gevoel overweldigd te worden door de natuur, in onderkoeld zwart-wit, met een ondertoon van spirituele verbondenheid.

“Dit is een film voor mensen die heel erg van bergen houden. Een esthetische landschapservaring. Ik raakte bijna in trance van deze film. Prachtige zwart-wit beelden met poëtische voice-over en muziek van Rutger Zuydervelt, oftewel Machinefabriek!”

Andere berichten over IFFR 2021