Interviews

Jesper Ganslandt over Jimmie

Jimmie, de aangrijpende openingsfilm van IFFR, gaat over een klein jongetje dat met zijn vader op de vlucht moet. Maar dan verteld vanuit het perspectief van het kind.

“Het is volgens mij uniek”, zegt de Zweedse filmmaker Jesper Ganslandt. “Ik ken geen andere film waarin een vierjarige het hoofdpersonage is en eigenlijk het enige personage dat het verhaal vertelt.”

Ganslandt neemt zelf de rol van de vader voor zijn rekening, Jimmie wordt gespeeld door zijn zoon Hunter. Alhoewel, gespeeld? “Ik denk niet dat je op die leeftijd kunt acteren”, zegt Ganslandt. “Dus zijn reacties zijn echt. Hij moest gewoon zichzelf zijn. Het is geweldig om in zijn ogen de verwondering te zien over wat er gebeurt, te zien hoe hij de wereld interpreteert.”

De opnamen, die 35 dagen duurden, waren voor de twee ‘een groot avontuur’, vertelt Ganslandt. “We waren veel samen op reis. Aan het einde waren we heel close.” Het was voor Hunter niet altijd een pretje, geeft hij toe. “Het valt voor een vierjarige niet mee om elke dag aan het werk te gaan. Maar hij kon ook veel spelen, er waren andere kinderen bij. De crew was heel zorgzaam, iedereen steunde Hunter. Als er angstige scènes kwamen, bespraken we ze eerst. En als we met bedreigende personages te maken kregen, zoals politie of grensbewakers, lieten we Hunter van tevoren met hen kennismaken, om de angel eruit te halen.”

De kracht van cinema is wat mij betreft vooral dat je je in de situatie van anderen kunt inleven.” – Jesper Ganslandt

Oorlogsgeweld
Jimmie en zijn vader slaan op de vlucht voor oorlogsgeweld, maar wat er precies aan de hand is, blijft onduidelijk. “Het leek mij interessant om het gegeven van vluchten en rondzwerven te laten zien vanuit het perspectief van een kind, zonder politiek of nationalisme. Daarom blijft de film dichtbij Jimmie. Als ik zou uitzoomen om te vertellen welke groepen met elkaar vechten en waarom, was het minder geloofwaardig. Dan denk je als kijker eerder: het is niet echt gebeurd, het is maar een film.”

Opvallend is ook dat de blonde Jimmie uit Zweden komt, niet een land dat je direct met vluchtelingen associeert. Ganslandt: “Ik vond het belangrijk om ook in dat opzicht het perspectief te verschuiven: hoe ziet het eruit als het vluchtelingen zijn uit een Scandinavisch land? Uiteindelijk maakt het niet uit waar ze vandaan komen. De kracht van cinema is wat mij betreft vooral dat je je in de situatie van anderen kunt inleven. Het zet je aan het denken: hoe zou ik daarmee omgaan?”

  • Still: Jimmie

  • Still: Jimmie

Voices
Jimmie maakt deel uit van het IFFR-verzamelprogramma Voices, met films die worden voortgedreven door krachtige verhalen, pakkende onderwerpen en grote thema’s. Zoals in dit geval het vluchtelingendebat. Was het Ganslandts bedoeling daar een bijdrage aan te leveren? “Het was niet het eerste doel, maar als de film je aan het denken zet over vluchtelingen in andere delen van de wereld, ben ik daar blij mee. Het ergste is denk ik om hen te vergeten, als het je niets kan schelen.”

De nu 39-jarige Jesper Ganslandt maakte in 2010 in Rotterdam furore met zijn tweede film, het spannende The Ape. Over een man die bebloed wakker wordt in een badkamer en de rest van de dag wordt opgejaagd tijdens zijn zwerftocht door Stockholm. Bij de opnamen kreeg hoofdrolspeler Sarri vooraf geen scenario te lezen, zodat hij net zo min als de kijkers wist wat er allemaal ging gebeuren. “Ik was toen wel uitgenodigd voor IFFR, maar kon helaas niet naar Rotterdam komen omdat ik het druk had met iets anders”, zegt Ganslandt. “Dus ik kijk ernaar uit om eindelijk het festival te bezoeken.”

Ganslandt is ‘vereerd’ dat Jimmie is gekozen als openingsfilm. “Het is geweldig dat een film waar we weinig ruchtbaarheid aan hebben geven, is opgemerkt en zo wordt gewaardeerd.”

Dit jaar verschijnt nog een film van Ganslandt, waarin Daniel ‘Harry Potter’ Radcliffe de hoofdrol speelt: Beast of Burden. “Het is een Amerikaanse productie, een thriller waarin Daniel een piloot speelt. Ik wilde graag met hem werken, omdat ik hem een geweldige acteur vind. Er zijn wel overeenkomsten met Jimmie, maar ook grote verschillen. Maar uiteindelijk is werken met een acteur, voor een camera, universeel. Hoe anders de setting ook is, de aanwijzingen en aanmoedigingen voor Daniel Radcliffe zijn niet anders dan die ik mijn zoon Hunter geef.”

Photo in header: Photo: Jesper Ganslandt | Interview: Sietse Meijer