Interviews

Interview: Pedro González-Rubio - Alamar

Pedro González-Rubio maakte een film over de idyllische vakantie die een klein jongetje doorbrengt bij zijn gescheiden vader, die in een soort Bounty-paradijs woont. Dat klinkt over the top, maar Alamar is desalniettemin puur, en zonder een greintje sentimentaliteit.

Elevator pitch
‘Het is het verhaal van een vader en zijn zoon, die op reis gaan naar de oorsprong van de open zee om zo hun voorouderlijke manier van leven te vinden.’

Opdrachten
‘Toen ik Jorge en zijn zoontje Natan ontmoette, wist ik meteen dat ik iets wilde doen met de bijzondere band die die twee met elkaar hebben. Het verhaal is fictief, maar gebaseerd op de realiteit. Elke avond gaf ik Jorge en Natan ‘opdrachten’. Bijvoorbeeld: ‘Morgen gaan jullie het raam repareren of ‘Morgen gaan jullie vissen’. De ‘opdracht’ was dan dat ze na moesten denken over hoe ze die zouden uitvoeren, en dat vervolgens deden ‘als zichzelf’.
Als iets niet goed in beeld kwam onderbrak ik ze nooit door te zeggen dat ze een scène over moesten doen. Maar ik vroeg ze soms wel net zo lang door te gaan tot ik voldoende materiaal had waar ik tevreden over was. De enige opnames die echt lastig te coördineren waren, waren de onderwateropnames. Daar heb ik een extra cameraman voor aangetrokken. Verder hebben we alles met zijn tweeën gefilmd: geluidsman Manuel Carranza en ikzelf. Een fijne manier van werken, omdat je zo de echte intimiteit kunt vastleggen.’

Eerste keer
‘Het maken van mijn eerste film Toro negro verliep totaal anders: ik had nu het gevoel veel meer controle op de zaak te hebben. En wat betreft verhaallijnen zijn deze twee films als Ying en Yang voor me. Toro negro, wat Zwarte Stier betekent, ging over boosheid en strijd, deze over liefde en vrijheid.’

Mexico
'Net als in andere ontwikkelingslanden valt het realiseren van films niet mee. Er zijn simpelweg niet genoeg fondsen. Het geld dat er is, wordt verdeeld onder een handjevol bekende regisseurs, die lekkere actiefilms maken met veel Mexicaanse sterren erin. Daarom ben ik ook zo onder de indruk van wat jonge filmakers op dit moment doen; zij proberen echt hun eigen weg te vinden. Gelukkig maken nieuwe technieken dat steeds makkelijker. Door video en dvd is het veel goedkoper geworden om een film te draaien. Aan de andere kant denk ik dat je voorzichtig moet zijn om geld als belangrijkste factor te zien. Als je filmmaker bent, dan moét je gewoon films maken. Daarom heb ik bijvoorbeeld Alamar op video geschoten. Anders was ik nou nog steeds bezig met het rondkrijgen van de financiering.'

Bright Future
‘Ik ben hard aan het nadenken over de volgende film. Een ding weet ik zeker: ik wil weer met alleen een geluidsman draaien. Ik wil graag in India gaan filmen. Ik heb een jaar op een middelbare school in New Delhi gezeten, toen mijn vader daar woonde, en ging er daarna ook elke vakantie heen. In India heb ik mijn passie voor fotografie ontdekt, nadat ik een spiegelreflexcamera van mijn vader kreeg'. (EJ)