Interviews

Interview Miss Revolutionary Idol Berserker

 Maximum Overdrive is geen woord teveel voor de performances van Miss Revolutionary Idol Berserker. Tijdens IFFR gaat de nieuwste creatie van deze performers in première: Totes Adorbs Hurricane. 

Tijdens haar studie in Tokio raakte Toko Nikaido (1986) geïntrigeerd door de Otaku-fancultuur, liefhebbers van manga en anime die geobsedeerd zijn door hun idolen, de makers. Nikaido ontwikkelde dus een obsessie voor de obsessie van mensen met een obsessie. Dat zouden we hier misschien geek culture of nerdism noemen om het daarmee –onterecht – te verbannen naar de randen van ons culturele spectrum. In Japan is het een wereld op zichzelf én een economie waar miljoenen in omgaan.”

  • Photo: Miss Revolutionary Idol Berserker

De voorstellingen van Miss Revolutionary Idol Berserker worden vaak ‘hysterisch’ genoemd. Wat wil je daarmee bereiken bij je publiek?
“Je houdt van ons of je haat ons. In Totes Adorbs Hurricane verheffen we de Otaku-cultuur tot kunst in een veertig minuten durende show die als een wervelwind aan wegwerpinformatie aan je voorbijtrekt. Het gaat zo snel dat je geen idee hebt wat er nu precies gebeurt en daarom maar dichter tot elkaar komt.”

“Ik wil iets maken dat het leven van het publiek een beetje kan veranderen. Alsof je het geluid hoort van het leven dat zich voor je ogen ineens een klein beetje anders voordoet. Dingen die niet verrassen, ontroeren niemand, denk ik. De hysterie, zoals jij het noemt, zorgt er bij mij voor dat ik voel dat ik leef. Tegelijkertijd is het makkelijk om dit allemaal te zeggen – daarom wil ik er ook naar handelen. Op het toneel dus, want anders verveel ik me. Het gevoel aan het einde van een show waarin ik alles heb gegeven, daar draait het voor mij om.”

Hoe zorg je ervoor dat je je publiek niet kwijtraakt in die wervelwind aan popcultuur?
“Wij moeten wij goed voor ons publiek zorgen. Het is onze taak om hen blij te maken en ze te ontroeren. In Japan kennen we de Omotenashi-traditie: die gaat over gastvrijheid en de manier waarop je omgaat met gasten. Het is voor ons vanzelfsprekend om ons publiek als onze gasten te zien.”

“Voor ons komt kunst niet zozeer tot uiting op het toneel, maar in de stoel van de toeschouwer. Daar ontstaan blijdschap en ontroering. Ik hoop dat het publiek op weg naar huis in elk geval íetsvoelt. ‘Wow, het is koud hier’ of ‘hé ik heb confetti op m’n kleren’. Of misschien voelen ze de stilte buiten omdat die er binnen niet was.”

Hopelijk verandert Totes Adorbs ❤️ Hurricane je leven; we doen er in elk geval alles aan om daarvoor te zorgen. ” – Miss Revolutionary Idol Berserker

Een van de inspiratiebronnen voor Totes Adorbs Hurricane is de Moe-cultuur. Wat houdt die in?
“Wij zijn kinderen van de zogenaamde Moe-generatie, dus dat is voor ons een belangrijk referentiekader. De term Moe raakte in de jaren 90 in gebruik en komt in verschillende Japanse subculturen terug: anime, manga, games. Het staat voor een sterk gevoel van affectie, meer dan iets zomaar ‘leuk’ vinden. Het is een intense vorm van adoreren. Deze spontane en diepe emotie richt zich op iets schattigs, aaibaars en puurs. Moe wordt vaak toegeschreven aan jonge meisjes, maar niet per se als een romantische emotie.”

Anyway, we zijn sterk beïnvloed door Moe bij het maken van deze voorstelling: een ultrasnelle achtbaan van opzwepende opwinding. Een snelle, luidruchtige en incoherente chaotische bende waarbij geen tijd is om adem te halen of met je ogen te knipperen. Van aanstekelijke popsongs maakten we een Moe Moe-medley – waarbij je in je handen moet klappen, gekke geluiden mag maken en mag meeschreeuwen. Je bent van begin tot eind in een staat van euforie. Dat is wel echt anders dan in onze voorgaande shows.”

Is het belangrijk dat de referenties naar Moe-cultuur of Otaku door een publiek worden herkend? En hoe zorg je daarvoor?
“De muziek die we gebruiken kan iedereen voelen – van niet-Japanse Otaku-fans tot een publiek dat helemaal onbekend is met Otaku. Uiteindelijk is de show voor iedereen toegankelijk. Het voldoet aan de globale standaard voor entertainment, misschien zelfs wel aan de kosmische standaard, haha.”

“We vinden het belangrijk ons werk in Europa te tonen, maar we hebben niet de ambitie om te concurreren met bestaande vormen van theater en entertainment. Gelukkig verwachten mensen dat ook niet van ons. We doen de dingen waar wij goed in zijn, als weirdo’s uit Tokio. Theater is entertainment dat wordt geconsumeerd op het moment dat iedereen in het theater is. Als het gordijn sluit, is het allemaal weer weg. Dat is precies waarom wij denken dat je ons moet komen zien. Hopelijk verandert Totes Adorbs Hurricane je leven; we doen er in elk geval alles aan om daarvoor te zorgen. Dus kom langs!”

“We slechten de muur tussen performers en publiek om elkaar echt te kunnen ontmoeten. De muziek bestaat uit vijftig verschillende songs, die allemaal een eigen wereld oproepen. Performers dansen in verschillende formaties de choreografieën. Alles gebeurt tegelijkertijd op dezelfde plek, we trekken ons niets aan van gender, cultuur, leeftijd of andere beperkingen. We gebruiken onze eigen hurricane-taal – die proberen te begrijpen is zinloos. De show is net een tornado, het is voorbij voordat je de kans hebt om te beseffen wat er gebeurt.”

“Als je nu denkt dat we totale chaos maken en we lukraak dingen in het rond gooien, dat doen we dus niet!”

Photo in header: Text: Anne van der Wetering | Translation: Kai Yokojima.