Interviews

Hoe het is een nieuw leven in de wereld te brengen

Nadat zijn tweede speelfilm Anchor and Hope vorig jaar in Rotterdam werd vertoond, is de Spaanse filmmaker Carlos Marqués-Marcet terug op IFFR. Deze keer in de Tiger Competition met Els dies que vindran, een fictief portret van een echt stel dat in verwachting is van een kind.

Geschreven door Mark Baker

“We hebben deze film gemaakt omdat we echt wilden onderzoeken hoe het is om een nieuw leven in de wereld te brengen”, zegt Carlos Marqués-Marcet, voorafgaand aan de wereldpremière van Els dies que vindran op 31 januari. “Het is een van de meest voorkomende ervaringen voor de mens, maar voor ieder mens op zich is die ervaring totaal anders.”

De zwangerschap in Els dies que vindran komt volkomen onverwacht. De film volgt de echte zwangerschap van zijn twee hoofdrolspelers, die ook in het echt een koppel vormen, op de voet. Dus hoe (on)gepland was de film? “In zekere zin is de film het einde van een ongeplande trilogie over het krijgen en hebben van kinderen”, legt Marqués-Marcet uit. “Het koppel in mijn eerste speelfilm 10.000 Km (2014) had een baby – en zwangerschap was opnieuw een thema in Anchor and Hope (IFFR 2018). Toen we die laatste opnamen, ontdekten acteur David Verdaguer en zijn partner, Maria Rodriguez, dat ze zwanger waren!” Marqués-Marcet en de acteurs besloten meteen door te pakken. “Tijdens het maken van een film over de beslissing om een kind te nemen, verscheen deze andere, nieuwe mogelijkheid voor ons – niet een film over de beslissing, maar over het proces erna.”

Els dies que vindran is het einde van een ongeplande trilogie over kinderen krijgen” – Carlos Marqués-Marcet

Een mix van fictie en realiteit

“Het was zo’n achtbaanrit om Els dies que vindran te maken. We wisten dat we maar negen maanden hadden”, vertelt de filmmaker. “Veel beslissingen werden ter plaatse genomen. Het schrijven, filmen en monteren ging allemaal door elkaar – we konden niet volgens het traditionele stramien werken. We begonnen niet met een script, het enige dat ik in het begin aan Maria en David gaf, waren de beroepen van hun personages.”

Hoe dicht de film ook bij de realiteit stond, Els dies que vindran moestgeen ‘realityshow’ worden van de levens van de acteurs, vertelt Marqués-Marcet. “We namen een echte situatie – de zwangerschap – en vroegen: hoe zouden deze karakters reageren? We improviseerden scènes en namen deze op als basis voor gescripte scènes.”

Het eindresultaat is geen realityshow, maar een fascinerende mix van fictie en realiteit. “Je zou kunnen zeggen dat deze film de documentaire is van het proces en een fictiefilm van de relatie tussen de twee personages”, legt Marqués-Marcet uit. “Elke fictiefilm is een documentaire van zijn acteurs. Zet de camera voor iemand neer en je ziet hem of haar en het verstrijken van de tijd. Iemand filmen is iemand filmen op weg naar de dood – of iemand zien opgroeien, als je het optimistischer wilt bekijken.”

Tiger Competition

“Ik ben erg blij om deel uit te maken van deze line-up, op dit festival”, zegt Marqués-Marcet over de selectie van Els dies que vindran voor de Tiger-competitie. “IFFR was een van de eerste filmfestivals waar ik naartoe ging en ik had het geluk om hier te komen met een film die ik in 2012 heb gemonteerd (It Felt Like Love), toen ook in competitie. Daarna kwamen we terug met Anchor and Hope, dus dit festival is me erg dierbaar.”

Photo in header: Carlos Marqués-Marcet