Tips

Floris Kortie tipt

Met maar liefst 557 films van kort tot lang is het lastig keuzes maken op IFFR 2018. Daarom lieten we een paar bekende koppen alvast een film kijken. In aanloop naar het festival plaatsen we elke dag een nieuwe tipgever om je op ideeën te brengen. Vandaag: Floris Kortie. Je kent hem wellicht van zijn vaste rubriek in Podium Witteman. Deze jonge liefhebber van klassieke muziek én street art koos voor Have You Seen the Listers? van Eddie Martin (Australië, 2017).

“Deze documentaire vertelt het verhaal van een Australische kunstenaar, Anthony Lister, die uit de street art komt maar bijna in de gevestigde kunstwereld voet aan de grond krijgt. Het is bijna een beetje een coming of age verhaal. Hij is nu in de dertig maar in de inleiding zie je hem als klein jochie. Het gaat vooral over zijn leven met zijn vriendin Annika, met wie hij uiteindelijk drie kinderen krijgt. Je kijkt eigenlijk de hele tijd naar een beeldmontage van home video’s. Volgens mij heeft de filmmaker een enorme doos daarvan bij Lister losgepeuterd. Het wordt versneden met interviews en een voice-over van Lister zelf, die zo zijn levensverhaal vertelt. En er zitten beelden in uit bijvoorbeeld tv-programma’s waar hij in zat. De vorm past goed bij het onderwerp. Het is bijna een soort graffiti-collage-achtige film. De film is net zo druk en in your face, schokkerig en ongepolijst, als zijn eigen kunstwerken.

Wat ik sowieso de lekkerste stukjes vond om naar te kijken is wanneer je hem aan het werk ziet. Wat hij maakt is een soort mix van Egon Schiele en allemaal expressionistische kunstenaars van begin twintigste eeuw: hele woeste, haast schokkerige wilde lijnen met een beetje een tekenfilmachtige stijl. Alsof Egon Schiele een Superman tekent, dat is een beetje zijn werk. Ik zou er niet eindeloos naar kunnen kijken, maar het is wel een mooie mix van het visuele vocabulaire van street art en highbrow kunst. Als je hem dat ziet maken gaat het echt heel vlug en wild. Dat lijkt me zo lekker om te kunnen en te doen. Hij heeft in zijn studio verschillende doeken hangen, daar loopt hij dan ’s avonds een beetje rond met een sjekkie in zijn mond en een biertje in zijn hand, al dan niet high aan de weet-ik-wat, en dan doet hij een paar krabbels op het ene doek, een paar vegen op het andere doek.. Als een simultaanschaker die op verschillende borden bezig is. Dat is wel indrukwekkend. En jaloersmakend.

  • Still: Have You Seen The Listers?

  • Still: Have You Seen The Listers?

"Ik heb deze film sowieso gekozen uit persoonlijke interesse: ik hou wel van street art en het idee van grijze steden een beetje opvrolijken. In Amsterdam hebben we ook een paar best goede street artists voortgebracht. Dus dat sprak me aan, en verhalen over mensen die grote successen boeken en vervolgens drugsproblemen krijgen spreken altijd tot de verbeelding. Wat dat betreft is dit wel het klassieke kunstenaarsverhaal: creativiteit, grote successen en vervolgens ook jezelf de vernieling in helpen, en daar dan weer inspiratie uit putten en dan weer door middel van je kunst opkrabbelen."

De film is net zo druk en in your face, schokkerig en ongepolijst, als zijn eigen kunstwerken.” – Floris Kortie

"Het mooie van deze film is dat je de keerzijde van de roem ziet. En dan niet zozeer bij hemzelf, maar vooral bij zijn vriendin, inmiddels zijn ex. Hij roept zelf niet echt sympathie op. Als ik meer met hem meegevoeld had, dan had de film me wel dieper kunnen raken. Je hoort hem heel vaak zeggen dat hij er spijt van heeft dat hij zoveel fouten heeft gemaakt, maar je voelt het niet: het is een beetje een Camiel Eurlings die sorry zegt, het komt niet over. Zelfs op wat dan het mooie, ontroerende moment in de film is denk ik nog steeds: gast, je bent gewoon een eikel. Maar ik kan me voorstellen dat hij bij veel andere mensen wel sympathie opwekt. Je ziet ook wat voor een leuke speelse vader hij is, wat voor een oneindige creatieve geest, wat voor bijzondere vent, en je krijgt dankzij alle home video’s echt wel een mooi beeld van al die kunsthappenings, letterlijk door zijn ogen gezien. De interviews met zijn ex-vriendin zijn boeiend, dat je haar hoort vertellen als een soort tegen-balans. Het is wel bijzonder dat zij daaraan meegewerkt heeft. Alleen op het eind blijft er wel een heel groot vraagteken hangen: ik ben heel benieuwd hoe het is afgelopen met hen allebei.”

Photo in header: Photo: Emmely Siebrecht. Interview: Sarah Famke Oortgijsen.