Interviews

Filmgasten #1 met Job ter Burg

Slechts een paar weken geleden lanceerden we Filmgasten voor de leden van Next Film Patrons. In deze nieuwe interviewserie, in de stijl van Zomergasten, vragen we prominente filmprofessionals het hemd van het lijf aan de hand van door hen gekozen filmfragmenten. We zijn erg blij editor Job ter Burg te verwelkomen als onze eerste Filmgast. Hij won een Gouden Kalf voor Beste Montage voor Tirza, de ICS Award voor Best Editing voor Elle en is bekend van zijn werk voor Martin Koolhovens Brimstone. We spraken Job voorafgaand aan de eerste Filmgasten.

Job, goed dat je hier bent! Wat vind je ervan om de eerste gast te zijn onze nieuwe serie Filmgasten?
Ik heb er zin in! Ik heb geen idee hoe het zal zijn omdat dit de eerste keer is, maar ik vind het heel erg leuk om te gast te zijn bij de allereerste Filmgasten. Hopelijk komt er een hele groep geïnteresseerde mensen, kijken we samen naar interessante clips en hebben we hier daarna interessante gespreken over.

Kun je alvast een tipje van de sluier oplichten over wat je gaat delen met de Next Film Patrons?
Het wordt een interview gebaseerd op clips maar aangezien ik van tijd tot tijd doceer, zal het waarschijnlijk een filmlesje worden. Ik ga een paar fragmenten laten zien die ik zelf heb gemonteerd en ik toon een paar clips uit films die ik zelf goed vind, die me inspireerde of die iets uit leggen. Ik ga wat laten zien uit Twelve Years a Slave van Steve McQueen, de eerste scène uit Jurassic Park en een scène uit Blackbook die ik gemonteerd heb.

  • Fotocredit: Vera Cornel

  • Fotocredit: Vera Cornel

  • Fotocredit: Vera Cornel

  • Fotocredit: Vera Cornel

Wat vind je het leukste aan werken met het ruwe beeldmateriaal?
Het mooie aan het werken als editor is dat je onderdeel bent van een hoop beslissingen die worden gemaakt om het verhaal zo goed mogelijk te vertellen. Wanneer zij naar buiten gaan om het materiaal te schieten, is het daarna aan mij hier een coherent verhaal uit te reduceren en een vorm te vinden waarin het verhaal het beste wordt verteld. Het is als een puzzel die je nooit kan oplossen. Ik zei ooit tegen iemand dat ik niet echt into computerspelletjes ben, en dat is niet zo gek als je bedenkt dat ik ieder dag al een spel speel. Monteren is een spel met zo veel niveaus en een oneindig aantal opties. Geen enkele scène die je maakt zal ooit hetzelfde zijn als een andere. De zoektocht door het materiaal, om er vervolgens de film uit te halen die hierin verscholen zit, dat is waar ik het voor doe.

Je bent de oprichter van NCE (Nederlandse vereniging van Cinema-Editors). Wat wil je hiermee bereiken?
NCE is bedoeld als een plek waar je inspiratie kunt vinden en waar we elkaar als editors kunnen ontmoeten. Een van de zaken die komen kijken bij het werk als editor is dat je vaak alleen werkt. Het is heel ongebruikelijk voor ons dat je elkaar ontmoet. Monteren is een soort zwarte kunst, er komt een bepaalde magie bij kijken en niet veel mensen begrijpen wat er precies gebeurt in de montagekamer. Ik heb het altijd inspirerend gevonden omdat andere editors te ontmoeten, dat zijn de mensen die begrijpen waar ik iedere dag mee bezig ben. We hebben met een paar editors de koppen bij elkaar gestoken en toen deze groep opgericht. We zijn nu met ongeveer 90 leden die allemaal filmeditor zijn. Het is heel leuk elkaar te ontmoeten, we organiseren ook masterclasses met internationale gasten, nodigen editors uit vanuit Frankrijk, Duitsland, Denemarken, Verenigde Staten, noem maar op. Het draait om geïnspireerd te raken over wat we doen, de kunst en het vakmanschap van filmmontage.

Wat inspireert jou in je werk als editor?
Ik denk dat ik altijd wel geïnspireerd zal blijven door films die filmische elementen toepassen om een specifiek verhaal over te brengen. Met NCU organiseren we internationale masterclasses en tijdens het Nederlands Film Festival afgelopen september nodigden we Dylan Tichenor uit, de editor van een hele hoop films, waaronder Magnolia van Paul Thomas Anderson, een van de films is die me enorm inspireerde. Ik houd van de manier waarop hij over deze film praat. Het ging over de gereedschappen en ingrediënten die we allemaal gebruiken, of we nu aan een lowbudget indie film of aan een grote studiofilm werken. Het draait allemaal om het gebruik van tijd, snelheid, ritme, muziek, vorm en structuur om zo de kijker te betrekken in het verhaal of in de personages. Soms hebben de personages de voorkeur, omdat het verhaal besloten ligt in de personages. Toen ik onlangs weer naar zijn films keek, raakte ik echt weer helemaal geïnspireerd.

Monteren is een soort zwarte kunst, er komt een bepaalde magie bij kijken en niet veel mensen begrijpen wat er precies gebeurt in de montagekamer.” – Job ter Burg

Wat ben je momenteel aan het monteren?
Ik zit midden in het snijden van het eerste materiaal voor Benedetta, de nieuwste film van Paul Verhoeven. Het is een Franse productie van hetzelfde productiebedrijf als waarmee hij werkte voor Elle. Het speelt zich af in de Middeleeuwen en gaat over lesbische nonnen, met Virginie Efira en Charlotte Rampling. Dat is alles wat ik erover kan zeggen. Ze zijn net klaar met filmen dus gaan we de komende maanden aan de slag met monteren.

Hoe was het afgelopen jaar tijdens IFFR 2018 een van onze juryleden te zijn?
Ik heb een fantastische tijd gehad. Ik verwachtte dat het een zware taak zou zijn omdat de films in de competitie zo uiteenlopen dat ze moeilijk te vergelijken zijn. Alle films hadden een soort rafelrandje en iets dat hem speciaal maakte, het was erg interessant. Ik was lid van een internationale jury en het leukste was om urenlang met de andere juryleden te discussiëren over wat we hadden gezien. Discussiëren over dingen die je goed vindt aan film met mensen van over de hele wereld is op zichzelf al een geweldige ervaring. Ik vond het ook heel goed dat we de films bekeken samen met het publiek, dus geen speciale juryvertoningen. Dat is vooral leuk omdat je dan echt meekrijgt hoe de film het doet tijdens het festival. Het hielp me heel erg. Ik heb het altijd al geweldig gevonden dat we een internationaal filmfestival hebben hier in Nederland, om een internationaal podium te creëren waar soms ook Nederlandse films een onderdeel van worden. Het is mooi om te zien dat we een onderdeel van de industrie zijn en hier samen films kunnen kijken met een internationaal publiek.

Next Film Patrons in een nieuwe kring voor jonge filmliefhebbers (in wording) die zich aansluiten bij een bruisend netwerk, die meer willen leren over film, over wat er zich achter de schermen van het festival afspeelt en exclusieve IFFR-evenementen willen bijwonen. Clubleden ontvangen bijzondere privileges en uitnodigingen, waaronder een niet te missen Next Party tijdens het festival!

Interesse om je aan te sluiten bij Next Film Patrons?

Lees hier meer

Photo in header: Photo Credit: Vera Cornel