Tips

Dorien van Linge tipt IFFR

Waar kijken festivalkenners, smaakmakers en creatieven het meest naar uit deze IFFR-editie? We vroegen het journalist, dj en feminist Dorien van Linge, auteur van Feminist Fataal.

Lydia Lunch – The War Is Never Over
Beth B maakte een documentaire over generatiegenoot en mede-underground-heldin Lydia Lunch, die nog altijd even fel van leer trekt tegen het patriarchaat.

Waarom?
“Ik kijk uit naar deze documentaire over de Amerikaanse muzikant, dichter, schrijver, actrice en allround punk-figuur Lydia Lunch. Ik ken haar vooral van haar muziek, ik vind haar track Spooky heel leuk. Lunch wordt gezien als een van de voorlopers van de New Yorkse punkbeweging Riot Grrrl. Ik ben gefascineerd door die hele beweging. Toen ik een tijdje in New York woonde heb ik in het bibliotheekarchief al hun zines (politieke, zelfgemaakte tijdschriften) uitgepluisd. Lunch is luid, eerlijk en controversieel, en ik ben het zeker niet altijd met haar eens, maar wel benieuwd wat we van haar te zien krijgen.”

Shut Up Sona
Zangeres Sona Mohapatra wordt beschimpt, aangeklaagd en bedreigd. Maar ze blijft strijden voor vrouwenrechten, op het podium en daarbuiten.

Waarom?
“In deze film wordt de hoofdpersoon, zangeres Sona Mohapatra, bestempeld als gestoord, gevaarlijk en subversief. Met haar muziek en optredens strijdt ze tegen seksisme en het patriarchaat. Ik vind haar behoorlijk badass klinken en hoop dat mensen zoals zij nooit hun mond houden.”

 

Talk: Sex & Power in Visual Language
Hoe verbeelden regisseurs als Martin Scorsese, Spike Lee en Sofia Coppola vrouwen, en welke invloed heeft dat op ons denkpatroon?

Waarom?
“Aan de hand van filmfragmenten uit het werk van onder anderen Martin Scorsese, Spike Lee en Sofia Coppola bespreekt filmmaker Nina Menkes beeldvorming over vrouwen. Hoe vrouwen gefilmd worden, vanuit welke hoek, met wat voor licht, wat voor kleren ze aan hebben; allemaal draagt het bij aan hoe wij als maatschappij naar vrouwen kijken. Let er maar eens op: zelden scant een camera langzaam langs het lijf van een man, bij vrouwen gebeurt niet anders. In boeken worden ook de uiterlijke kenmerken van vrouwen vaak uitvoerig besproken, zeker bij vrouwen van kleur, terwijl dat bij mannen opeens veel minder relevant lijkt. Ik vind het heel interessant hoe dit soort stilistische keuzes bijdragen aan seksuele intimidatie en discriminatie, en denk dat we ons daar allemaal meer bewust van mogen zijn.”

Black to Techno
Techno, een futuristische sound die deel uitmaakt van het zwartemuziekerfgoed, maar vaak niet die eer krijgt.

Waarom?
“De Nigeriaans-Britse kunstenaar en regisseur Jenn Nkiru is een supercool persoon. Haar Black to Techno is een visueel meesterwerk met een belangrijke boodschap: dat we de zwarte roots van de elektronische muziek moeten erkennen. Deze thematiek is altijd al belangrijk in haar werk geweest; haar eerste film En Vogue ging over de New Yorkse ballroom en vogueing cultuur. En oh ja; laten we niet vergeten dat Nkiru de tweede regisseur was voor de videoclip van Apeshit van Beyoncé en Jay-Z. Starstruck!”

Photo in header: Dorien van Linge © Willemieke Kars