Tips

Bright Future: tips van programmeur Gerwin Tamsma

Het programma van IFFR 2016 is verdeeld in vier secties.  In Bright Future (geel) vind je veelal jonge, opkomende talenten die hun eigen stijl en visie ontwikkelen in originele en vaak gedurfde werken. IFFR-programmeur Gerwin Tamsma tipt vijf films uit deze sectie.

Alba

Alba

Een van de fijnste verrassingen van het nieuwe jaar, dit ontroerende debuut uit... Ecuador. Alba, fenomenaal gespeeld door Macarena Arias, is een verlegen elfjarig meisje dat bij haar vereenzaamde vader gaat wonen als haar moeder naar het ziekenhuis moet. Alsof gedoe op school en de naderende puberteit nog niet ingewikkeld genoeg waren.

Alba is elf jaar oud en dodelijk verlegen. Met moeite houdt ze zich staande tussen de voorlijke meisjes in haar klas die als kleine volwassenen praten over relaties, maar met de wreedheid van kinderen Alba telkens voor gek zetten. Dat ze een plastic korset moet dragen om haar scheefgroeiende rug te corrigeren en op onhandige momenten een bloedneus krijgt, helpt niet. En dan wordt ze ook nog eens pardoes gedropt bij haar zonderlinge vader Igor, die ze nooit gekend heeft en voor wie ze zich diep schaamt. Heel langzaam en behoedzaam leren vader en dochter elkaar kennen.

Alba is een coming of age-film die tegelijk hartverscheurend en onsentimenteel is. Bijzonder dat zo’n volwassen en sterk debuut afkomstig is uit Ecuador, een land dat tot begin deze eeuw slechts één film per jaar afleverde. Hoofdrolspeelster Macarena Arias is een actrice om in de gaten te houden. Zij weet met een minimum aan tekst extreem veel effect te sorteren.

Koop tickets

Animal político

Animal politico

Een koe probeert zichzelf te overtuigen dat ze toch echt gelukkig is. Maar op een avond, vlak voor kerst, wordt ze overvallen door een diep gevoel van leegheid - een vreemde, nieuwe ervaring. Haar crisis doet haar besluiten op reis te gaan om haar ware ik te vinden. Meeslepend existentiëel - maar ook onweerstaanbaar humoristisch.

Ze heeft alles wat haar hartje begeert. Ze is populair, houdt van shoppen, komt uit een liefhebbend gezin. Ze gaat volleyballen en na afloop nog wat roken met vriendinnen. Sportclub, barbecue, kapper: haar leventje is perfect. Er is maar een ding waarin ze afwijkt: ze is een koe. Een echte, zwartbonte koe in de mensenwereld. Niemand in de film vindt het vreemd. Maar, vertelt ze in voice-over, ze ervaart existentiële leegte. En dus trekt ze de woestijn in, haar eenzaamheid benadrukt door het breedbeeldformaat, om verleidingen als televisie en consumptiegoederen te weerstaan en zichzelf (en ons) serieuze vragen te stellen over de zin van het leven.

Het absurdistisch-spirituele speelfilmdebuut van de Braziliaanse regisseur Tião wordt vervolgens alleen maar vreemder, met mannen zonder hoofd, een intermezzo rond een naakte schipbreukeling, een stop-motion robotje, de monoliet uit Stanley Kubricks 2001: A Space Odyssey (1968) en een cruciale rol voor een handboek met technische standaarden.

Koop tickets

Mother

Mother

Sloveense moeder neemt haar verslaafde en zelfdestructieve dochter mee naar een afgelegen Italiaans dorpje. Afzondering als reddingspoging. Geïnspireerd door Proust maakte Skafar van dit dramatische gegeven een zachte en beeldschone film, als een gedicht over twee zielen, waarin de onzegbare dingen langzaam boven komen drijven.

Een moeder (Nataša Tic Ralijan) brengt haar dochter (Vida Rucli) over de Sloveense grens naar in een afgelegen dorp in Noord-Italië, en sluit haar op in een huis. Het is duidelijk dat de dochter zelfdestructieve neigingen heeft en drugs gebruikt, ook al spreken ze niet met elkaar. De wanhopige poging van de moeder is om haar dochter van uit haar land en haar taal te halen, en haar weer tot leven te wekken. De film, geïnspireerd door boeken van Marcel Proust, is in de woorden van de maker niet zozeer een studie van de relatie tussen een moeder en een dochter, maar 'een gedicht van twee menselijke zielen'. Skafar maakt die ambitie waar in een stijl die enigszins ongebruikelijk is tegenwoordig: aan de ene kant onverbloemd poëtisch en lyrisch, en aan de andere kant observerend realistisch. De fotografie van de film doet de kracht van de natuur, stilte en duisternis voelen. Tegelijkertijd maakt Skafar gebruik van een documentaire benadering, zoals in het gebruik van de gemeenschap van herstellende verslaafden.

Koop tickets

The Shell Collector

The Shell Collector

De nieuwste vondst van een blinde schelpenverzamelaar zet de relatie tussen mens en natuur op scherp. Het zeldzame schelpdier is extreem giftig, maar heeft op sommige mensen een genezende en hallucinerende werking. Kunnen mensen de verleiding van het dier weerstaan of brengen ze hun leven in gevaar voor een hemelse trip?

Gebaseerd op het gelijknamige korte verhaal van Anthony Doerr schetst Tsubota Yoshifumi met The Shell Collector het leven van een blinde schelpenverzamelaar die alleen in eenzaamheid kan overleven. Mensen ontmoet hij niet. Slechts één man komt af en toe langs om hem tegen betaling boodschappen te brengen. Hier en daar komen met de boodschappen ook brieven van zijn zoon mee, maar die blijven vooralsnog ongeopend. Net als de schelpdieren die hij zo obsessief verzamelt, hoeft de verzamelaar niets te weten van de wereld buiten zijn leefomgeving.

Langzaamaan introduceert Tsubota echter ongenodigde veranderingen in het leven van de man: een besmettelijke ziekte, een aangespoelde vrouw op zoek naar een ander leven, een nieuw soort schelpdier met een steek die even giftig als subliem hallucinerend werkt. Al deze veranderingen testen niet alleen de overlevingstechnieken van de verzamelaar, maar ook onze eigen opvattingen over de relatie tussen mens en natuur.

Koop tickets

Motanha

Motanha

In sereen clair-obscur registreert Montanha de weerspannige rouw van een veertienjarige. David probeert zich af te sluiten van de catastrofe die op hem afkomt: de naderende dood van de grootvader die voor hem zorgde. Maar hoe hardnekkig zijn verzet ook is, het einde van zijn kindertijd laat zich niet langer opschorten.

Dat opa ernstig ziek is, daar wil David niets van weten. Hij wacht op het moment dat hij uit het ziekenhuis ontslagen wordt, zodat hij weer gewoon voor het eten kan zorgen. Nu doet zijn moeder dat, die voor even uit Londen is overgekomen. Maar in meer dan die simpele basisbehoefte kan zij nauwelijks voorzien; daarvoor wordt ze zelf teveel in beslag genomen door de ziekte van haar vader en gerommel met een ex. David vult zijn dagen met rondhangen in de lege flatwoning of buiten op straat; op school is hij al tijdenlang niet gesignaleerd. Zijn stille hoop is gevestigd op zijn buurmeisje Paulinha. Montanha is het langverwachte speelfilmdebuut van João Salaviza, die met zijn korte films al een Gouden Palm en een Gouden Beer in de wacht sleepte. Symbolisch voor de nieuwe, onzekere fase die zich aandient in Davids leven, speelt de film zich voor een groot deel af in het halfduister, waarin cameraman Vasco Viana dramatische licht-donkereffecten aanbrengt.

Koop tickets