Een beklemmende en strakke minimale film met feitelijk maar twee personages: een man en een vrouw. De filmmaker speelt zelf de rol van de man. Dat was niet zijn eerste keuze, maar op het moment van draaien heeft hij zichzelf voor het blok gezet. De strengheid van de film wordt nog eens benadrukt door de afwezigheid van muziek en de spaarzame dialogen. Die strengheid bepaalt ook de dwingende kracht van de film die, omstreden of niet, de hoofdprijs won op het afgelopen festival van Locarno.
De man is Junichi en hij is de vader van een meisje dat door een klasgenootje werd vermoord. Hij was al weduwnaar, en de leegte die zijn vermoorde dochter heeft achtergelaten, weet hij niet te vullen. Hij verandert zijn leven drastisch, zegt zijn baan bij een krant op en vlucht in zwaar en monotoon werk in een fabriek in de provincie, op het noordelijke eiland Hokkaido. De vrouw in de film is Noriko (Makiko Watanabe), en zij is de moeder van het moorddadige klasgenootje. Zij wordt verteerd door schuldgevoel.
Het al of niet wrede toeval wil dat zij elkaar in de kantine van zijn logement ontmoeten. Ook de vrouw is naar Hokkaido vertrokken en blijkt in de kantine te werken als schoonmaakster. Communicatie tussen de twee stomgeslagen mensen lijkt onmogelijk, maar uiteindelijk heet de film niet voor niets 'wedergeboorte'. (GjZ)








Originele titel
Ai no yokan
Filmmaker
Kobayashi Masahiro
Productieland(en)
Japan
Productiejaar
2007
Medium/Formaat
35mm
Lengte
102’
Taal
Japans
Producent
Kobayashi Naoko
Productiebedrijf
Monkey Town Productions
Sales
Monkey Town Productions
Scenario
Kobayashi Masahiro
Camera
Nishikubo Koichi
Editor
Kaneko Naoki
Sound Design
Akimoto Daisuke, Yokoyama Tatsuo
Cast
Kobayashi Masahiro, Watanabe Makiko